Gecenin Sarnıcı Şiiri - Melek Dalgıç

Yağmur gecenin
Sarnıcında birikirken
Saçak altlarında
Belki çoğu kuş yuvaları ıslandı
Çileden çıkan yağmur
Tınısı eski zamanlara götüren
Bir melodi gibi
Ortalığı sardı
Taş basamaklardan çıkan ben
Zamana aldandı
Yağmur sarnıçta
Yaptıkların bende birikince
Gözlerimde yağmur gibi ağladı
Çatlamış toprak
Yağmura kandı
Saçlarıma o çok
Beklediğim yağmurda damladı
Bense kanmamak adına
Kuytu bir köşe aradı
Bir saçak altı
Sığınacak bir dal liman gibi
Farz et ki kırılmama eşlik
İnen yağmurla
Gökyüzü de ağladı
Bir çocuk gibi
Kırgın yüreğim
Sana eskisi gibi bakmıyor
Seni sevmiyorum demenin
Bir çok yolu var
Artık seni merakta etmiyor