Avuçlarımda biriken bu tortu, hangi yangının mirası?
Sustuğun yerlerden filizleniyor şimdi o zehirli sarmaşık.
Gökkubbeyi sırtında taşıyan bir atlas gibi yürek yorgun
Ve sen, o yükün altından sıyrılan en hafif rüzgardın.
Artık ne adının elifi kalmıştır bu defterde,
Ne de gölgeni ağırlayacak bir gölge…
Sükutun rütbesi ağırdır, taşıyamaz her giden;
Sen kül sarnıcına bense muammaya gömüldüm.
Kayıt Tarihi : 15.06.2026 21:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!