Ünal Serhat Yorgancı Şiirleri - Şair Üna ...

İmsakiye kandil arasında
Sır bir bahçede soldu.
İnci işlemeli kaftanda
Sultan'ın gözü doldu.

Perde arkasında suskun

Sevinci namahrem arasında, kendi kendimize,
Dizimizi dizine dayasak, sözler susa,
Nefeslerimiz bir ılık rüzgâr saadet uçsa!
Tepemizde yalvaç bir kandil gibi ay dursa,
Suda titreyen ipek bir yol, bize uğur olsa!
Zamanın ipini gevşetip boynumdan alsa;

Müslümanlık, sözde kaldı, özde hüsran bugün, Aldananlar çok da olsa, aldatandır hep düğün.
Söz değil, öz lazım artık, bırakın boş methini, Ecdadına benzer evlat, gösterin bir tek kini!
İsterim görsün bu millet, yitik izzet, eski şan,
Nerde bir vakit arş tutan, vakur duran kahraman?
Var mı sizde bir nebzecik, hakka karşı bir hicap? Kandıranlar mıydı böyle, Fatih'in bile katli vacip?
Bölünüp her yana düşmüş, sualsiz şu hikmetin, Şirazesi dağılmış kitap gibi, tomar tomar milletin.

Ey gönül, görme sakın âtîyi zulmet perdesi,
Zulmet içre nice bin nûr gizlidir, bil desi.
Ye’s elinden tutan er, cânına düşmandır hemân,
Âşık olan, nâr-ı ümîd ile yanar her dem zaman.
Âh ki nevmîdliktir rûhu virân eyleyen,
Kalbi zindân, aklı mahbûs, fikri zindân eyleyen.

Pir’e niyazını dilden sil eden dillerim
Demirden kaleler kurdu beylerim
Tuzla bölüştü ekmeği ellerim
Paylaşan yüzünü sakındın dönen dolap

Hak deyince titrer idi taş ile toprak

Nuh’un gemin taşlar cahil söz ile,
Tufan görmeyen su kadrin bilmez.
Yel önünde savrulup giden yel ile,
Demir atmış dağ kıymet bilmez.

Peygamber Yusuf kuşun dilin seçerdi,

Sevgili kalbim, senden önce ölmek istemem,
Çünkü aşk, toza dönüşüp yalnız başına kayıtsız Topraklarda dolaşırsa ne anlam ifade eder?
Ölülerin hala birbirlerini bulduklarını mı sanıyorsun,
Krallar ve dilenciler aynı çukuru paylaşırken,
Ve isimsiz kemikler zarafetsizce karışırken?
Hayır, böyle teselli edici bir hikayeye inanmıyorum—

Gurbet elde piştim, közüm kor oldu
Yalan sözle yoğrulmuş dostu gördüm ben
Bir selamlık canlar pazara doldu
Canın değeri kaç, sorup öğrendim ben

Bir avuç sevdayı harmana serdim

Oluruz veya olmayız,
O günden çok önce,
Tatar yayı gibi gerilmiş ,
Fayton atları gibi çekilmiş,
Çarpık bacaklarıyla koşmakta dört nala.
Kavga, hasret, özlem, çekmenin ustası.

İçeri karanlık sabah
Kapılar hep kilitli kaldı
Panjurlar böcek dolu
Közde duman tütün yaktı

Biri giderken ardında baş açık