Ünal Serhat Yorgancı Şiirleri - Şair Üna ...

Bir hata mı bilirler bir tedirginlik mi konuşmazlar
Oynardı akrep yelkovan gibi sönük bakışları
Armalar takmış yakasına giz takıntılar
Ölüme dokunmuş bütün alışkanlıkları
Duvar gibi suratlarında yıllardır çatlaklar
Her şeyden uzak her şey yorgunlukları

Necaset ederim derken maskaralık eyledin,
Zahir elinde kalem, hızar bıçak eyledin,
Kitap görmemiş softa yalana varur,
Benim gözümde nacizane, eşeğe lakırtı eyledin.

Doğdun, dünyaya baş koydun,
Üç gün aç kalmışsın,
Yaşam savaşı uzun.
Ömrün uyurken ağlayanlar oldu.
Çocuklarını kumara verip giden,
Sevdiklerini hapse tıkıp giden oldu.

I

Tarla bekliyordu—karanlık, vahşi ve geniş,
Çıplak şafağın altında esmer bir göğüs;

Ne yaprak örtüsü ne de mütevazı bir gölge,

Masanın kenarında toz,
Kitap arasında kurumuş yaprak.
Çekmecede saklı mektuplar,
Yazılmamış satırların bekleyişi.
Raflarda sustu kitaplar,
Küçük çerçevede bir yüz.

Yolluk desen hak getire,
Evvel bakiliğim gurul gurul,
Çul çaputum dökülür,
Açlık desen, mideyle değil bu iş,
İnsan ruhundan yaralanır.

Benim yârim görklü yüzlü serverdir
Sözü hikmet, bakışı hep kevserdir
Bir nazarı bin günaha af verir
Yanıp gelmişsin canım ey gönül

Saçın gece, yüzün ayın dolusu

Benim yârim görklü yüzlü serverdir
Sözü hikmet, bakışı hep kevserdir
Bir nazarı bin günaha af verir
Yanıp gelmişsin canım ey gönül

Saçın gece, yüzün ayın dolusu

Fânî cihan meta‘ına gönlüm heves mi kılsın
Bir lahza Hak cemâli varken cümle cihan gerekmez

Zerre-i aşk düşse eğer sîne-i virâneye
Mülk-i Süleyman olsa dahi anda nişan gerekmez

Sarayburnu'nda daldaşak ay
Gümüş sularda süzülür
Tiz bir ney sesi üflenir
Saat dokuz kan dolarken.

Kadife kaftan, işlemeli