Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

GURBET AKŞAMLARI
(4+4, 8 li KOŞMA tarzında)


Çok özledim oraları,
Söğüt sarkan dereleri.

DESTÂN-I MESTÂN

Atımız da vardı,
İtimiz de vardı.
Otumuz da vardı,
Etimiz de vardı.

AŞKIN BEDELİ: HÜZÜN

İnsan, acıyla pişer, aşklar da, ayrılıkla.
Hasreti ve hicranı, aşktan ayırt edemem.
Tat vermez, vuslat her an yaşansa kolaylıkla
İçinde hüzün yoksa, ben, o aşka 'aşk' demem...

KÂBUSLARIM

Sessizliğin sesini dinlerim bütün gece,
Karanlıktan konuşur, sabahtan söz etmeden.
En güzel rengi soran simsiyah bir bilmece
Her renge siyah vurmuş, hiç bir renk gözetmeden...

İNCİM

Sabah - akşam koklarım, hiç solmayan goncamsın.
Umudum, uğurumsun, dört yapraklı yoncamsın.

Ömrün hazan mevsimi, ufuklar kararırken

Leblerinin meyine peymâneyim ben
Ruhsârının şem'ine pervâneyim ben
Düşmüşüm bir dilberin gamzesine ki;
Dil bîçare, fikrim lâl, dîvâneyim ben...

(22/01/2009)

Çocukluk günlerinin şen-şakrak sabahları,
Delikanlılık, gençlik ve bütün günahları,
Bir film gibi geçti kısılan gözlerinden,
Hırıltılı bir soluk çıktı zorla, derinden
Ve sessiz bir karanlık onu bağrına aldı,
GÜNEŞ ESKİ YAZLARDA, AŞK DİZELERDE KALDI...

Atımız da vardı,
İtimiz de vardı.
Otumuz da vardı,
Etimiz de vardı.
Ata, eti verdik,
İte, otu verdik;

Hayatı dudağından içerken kana kana,
Yüzünü görmek bile, bir hayâl oldu bana…
Kaderim bile olsa, isyan eder yüreğim,
Seni benden çalana, beni sensiz koyana…

Bir deli rüzgârla esip, giriverdin dünyama,
Gözlerin hülyalı, dudakların vaadkâr,
Ve bir yağmur damlası kadar saftı, temizdi yüreğin...
Rüzgârda uçuşurken kızıl saçların
Aşkı özlemişti, belliydi yanan avuçların....