Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Çocukluk günlerinin şen-şakrak sabahları,
Delikanlılık, gençlik ve bütün günahları,
Bir film gibi geçti kısılan gözlerinden,
Hırıltılı bir soluk çıktı zorla, derinden
Ve sessiz bir karanlık onu bağrına aldı,
GÜNEŞ ESKİ YAZLARDA, AŞK DİZELERDE KALDI...

Hülyâ, Hicran ve Kader
Üç güzel kızkardeştiler.
Önceleri, hülya ile geçirirdim günlerimi,
Sonra, hicran düştü yüreğime,
Şimdi ise, kaderimle başbaşayım.
....Ve hep yalnızım...

GÖÇMEN ÇOCUKLAR

Başı önüne düşmüş, kirlenmiş minik yüzü,
Küçücük omuzları zor taşıyor bu başı,
Sevgiyle okşanmaya, nasıl da hasret o baş,
Korku ile gizlemiş gözlerindeki yaşı.

ŞÜKRAN


Sen hep aşkı şakıyan bir bülbül-ü şeydâsın,
Goncalarla bezenmiş gül nihalsin, ceydâsın.
Lezzeti, rayihası tarifsiz meyle dolu,

AŞK PARAMPARÇA

Sesinle doldurup aşk kafesini
Beraber meşk ettik aşk bestesini.
Şimdi hangi rüzgâr kıstı sesini;
Şarkılar perişan, meşk paramparça...

ŞİKÂYETNÂME

Şimdi hayat, bana yalnız hayaller ve hatıralar;
Şiirlerin ötesinden beyhude bir yar geliyor.
Ne o yarda bir güler yüz, ne sevmeye tâkâtim var,
Gözüm görmez, gönül sağır, bu hâl bana ar geliyor...

Tüm Karadenizli Hanımefendiler için:,,

KARADENİZ'İN KIZI

Senin geldiğin yerlerde, rüzgârlar sert eser, bilirim
Ve bulutlar, bereket yağdırır, umut yağdırır

ÖMRE YOLDAŞ ANILAR

Unutmak mümkün mü o nar kızılı güzleri,
Sevdâ nasıl vurmuştu, tam yürekten bizleri...
Elma baharlarınca pembe gülüşü vardı,
Ve zeytin dallarından toplanmıştı gözleri...

BUNCA ZAMAN

Bîvefâ bir yâri, cânan sanmışım ben bunca zaman,
İşvesinden hâz alıp hep, kanmışım ben bunca zaman.
Sînesinden, hep o rahşan âfitaptan nûr alarak
Kâfirin kor leblerinden yanmışım ben bunca zaman...

SANA NAZAR DEĞMESİN

O elâ bakışların ışığında doğsun gün,
İstemem başka ışık, başka güneş doğmasın.
Şu kurumuş gönlümün can suyu olmuş sevgin,
Sağnak sağnak yağ bana, başka yağmur yağmasın.