Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Çocukluk günlerinin şen-şakrak sabahları,
Delikanlılık, gençlik ve bütün günahları,
Bir film gibi geçti kısılan gözlerinden,
Hırıltılı bir soluk çıktı zorla, derinden
Ve sessiz bir karanlık onu bağrına aldı,
GÜNEŞ ESKİ YAZLARDA, AŞK DİZELERDE KALDI...

Hülyâ, Hicran ve Kader
Üç güzel kızkardeştiler.
Önceleri, hülya ile geçirirdim günlerimi,
Sonra, hicran düştü yüreğime,
Şimdi ise, kaderimle başbaşayım.
....Ve hep yalnızım...

GÖÇMEN ÇOCUKLAR

Başı önüne düşmüş, kirlenmiş minik yüzü,
Küçücük omuzları zor taşıyor bu başı,
Sevgiyle okşanmaya, nasıl da hasret o baş,
Korku ile gizlemiş gözlerindeki yaşı.

ŞÜKRAN


Sen hep aşkı şakıyan bir bülbül-ü şeydâsın,
Goncalarla bezenmiş gül nihalsin, ceydâsın.
Lezzeti, rayihası tarifsiz meyle dolu,

ÖMRE YOLDAŞ ANILAR

Unutmak mümkün mü o nar kızılı güzleri,
Sevdâ nasıl vurmuştu, tam yürekten bizleri...
Elma baharlarınca pembe gülüşü vardı,
Ve zeytin dallarından toplanmıştı gözleri...

BUNCA ZAMAN

Bîvefâ bir yâri, cânan sanmışım ben bunca zaman,
İşvesinden hâz alıp hep, kanmışım ben bunca zaman.
Sînesinden, hep o rahşan âfitaptan nûr alarak
Kâfirin kor leblerinden yanmışım ben bunca zaman...

İŞRETE DAVET


Aç sineni, katmer katmer pembe güller açılsın,
Rahşan olsun, gül sinenin pembe nurdan dokusu,
Aç güzelim gülistânı, bû-i amber saçılsın.

SANA NAZAR DEĞMESİN

O elâ bakışların ışığında doğsun gün,
İstemem başka ışık, başka güneş doğmasın.
Şu kurumuş gönlümün can suyu olmuş sevgin,
Sağnak sağnak yağ bana, başka yağmur yağmasın.

'..... memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. ' M. Kemal Atatürk

' Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar' Namık Kemal

Neden öldün ki Atam? .. Ünal Beşkese

SEN GİDERSEN...

Sen gidersin, güller açmaz, bülbül susar, dil lâl olur
Can bedenden ayrı düşer, ecel gibi bir hâl olur.

Hiç âşinâ olmadığın bambaşka bir âlem içre