Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Yaşamda, eğriler veya doğrular boyunca
Özgürce dolaşmak varken,
Bin dairenin merkezindeyim ben...

(1956)

Ne ister ki ölüm bizden?
Ne hanımız, hamamımız, ne topumuz, tüfeğimiz var.
Yine da sevinçliyiz yaşamaktan yana,
Çok ağrımadıkça başımız
Ve çok yüklenmedikçe kader üstümüze
Hep, şükretmişiz halimize...

Hüzün yağmurları yağdı hep
Sonsuz bir mevsim boyunca,
Masallar hiç mutlu son'la bitmedi.
Ne 'onlar erdi muratlarına',,
Ne 'biz kerevetlere çıktık'.
Gökten düşen üç elmayı

Kızıl gecelere sinen parfüm kokusu
Ve çıplak teninin tarifsiz tadı
Ve çürük dudakların...
Omzuma batan tırnakların
Ve yirmili yaşlarımın doyumsuz gücü,
Aç ve coşkun ellerim,

,
Nice sevdâlar yitirmiş gönlüm! Sev sevebildiğince,
Sevmek, senin işin,
Ve sen sevgili, git gideceksen,
Varsın, kader de yapsın kendi işini;
Nice günbatışları seyretmiş gözlerim;

Sulh ve sükûn'sa gerçekten dünya'nın derdi;
'Olmaya 'Devlet' cihanda'
'Amerika Birleşik Devletleri' gibi...

(2007)

KALEMİM

Kalemimin başı diktir, gövdesi granit taştan,
İnce, yumuşak da yazar, ucu kadife kumaştan.
Mürekkebi Tanrı'dandır, duygular, düşüncelerdir,
Hiç tükenmez, azaldıkça, O, doldurur yeni baştan.

PANORAMA -2

Devlet ricalini dinledim de dün,
Ağlanacak hale, gülesim geldi.
Boş bakan, riyakâr çehreler gördüm,
Tükürüp, ekranı silesim geldi.

Artık Niğde yolundayım, çoktan geçti zâten Bor,
Son takvimin yaprakları, birer birer gidiyor,
Bir sevdayı doya doya yaşamadan gitmek zor,
Gönül, belki kaderine, ondan isyan ediyor.

Ne zâlim bir kader ki bu, gönül geniş-vakit dar,

AŞK PARAMPARÇA

Sesinle doldurup aşk kafesini
Beraber meşk ettik aşk bestesini.
Şimdi hangi rüzgâr kıstı sesini;
Şarkılar perişan, meşk paramparça...