Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Hüzün yağmurları yağdı hep
Sonsuz bir mevsim boyunca,
Masallar hiç mutlu son'la bitmedi.
Ne 'onlar erdi muratlarına',,
Ne 'biz kerevetlere çıktık'.
Gökten düşen üç elmayı

Kızıl gecelere sinen parfüm kokusu
Ve çıplak teninin tarifsiz tadı
Ve çürük dudakların...
Omzuma batan tırnakların
Ve yirmili yaşlarımın doyumsuz gücü,
Aç ve coşkun ellerim,

,
Nice sevdâlar yitirmiş gönlüm! Sev sevebildiğince,
Sevmek, senin işin,
Ve sen sevgili, git gideceksen,
Varsın, kader de yapsın kendi işini;
Nice günbatışları seyretmiş gözlerim;

Sulh ve sükûn'sa gerçekten dünya'nın derdi;
'Olmaya 'Devlet' cihanda'
'Amerika Birleşik Devletleri' gibi...

(2007)

KİM BİLİR...

'Öldük, ölümden bir şeyler umarak,
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü
Nasıl hatırlamazsın o türküyü /......' (*)

VIZZZZZ 'Göçüş Sesi'

Sevgi, huzur, hep el ele yürüyüşüm duruverdi,
Rüzgâr savurdu öteye, mutluluk beride kaldı.
Yaşlılık dört bir yanımdan, beni birden vuruverdi,
Acısıyla, tatlısıyla, bir ömür geride kaldı....

KALEMİM

Kalemimin başı diktir, gövdesi granit taştan,
İnce, yumuşak da yazar, ucu kadife kumaştan.
Mürekkebi Tanrı'dandır, duygular, düşüncelerdir,
Hiç tükenmez, azaldıkça, O, doldurur yeni baştan.

Artık Niğde yolundayım, çoktan geçti zâten Bor,
Son takvimin yaprakları, birer birer gidiyor,
Bir sevdayı doya doya yaşamadan gitmek zor,
Gönül, belki kaderine, ondan isyan ediyor.

Ne zâlim bir kader ki bu, gönül geniş-vakit dar,

PANORAMA -2

Devlet ricalini dinledim de dün,
Ağlanacak hale, gülesim geldi.
Boş bakan, riyakâr çehreler gördüm,
Tükürüp, ekranı silesim geldi.

Leblerinin meyine peymâneyim ben
Ruhsârının şem'ine pervâneyim ben
Düşmüşüm bir dilberin gamzesine ki;
Dil bîçare, fikrim lâl, dîvâneyim ben...

(22/01/2009)