Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Doğduk,
“Bu Dünya sizindir” dediler.
Masmavi gök, rüzgârlar, yağmurlar bizimdi;
Sevindik...
“Şunlar iyidir”, “bunlar kötüdür” dediler;
İnandık.

Bir gözyaşı bulutu çöküverdi üstüme,
Anıların yükünü çekemem sensiz, gitme!
Korumasızım Tanrım, boşalmasın bu bulut,
Bir umut ver ne olur, hayat veren bir umut.

Kırk yıldır hep seninle başladı sabahlarım,

Ekmeği kutsal yapan
'Buğday' mucizesidir.
Güneşin sonsuz sabrı
Ve toprağın analık özverisidir.
'Buğday', İlâhî gücün yüce felsefesidir,
Yaratan'ın kuluna rızk olan nefesidir.

HÜZZAM


Titriyor sahipsiz, öksüz ellerim,
Gökte, yalnız kalmış güneş üşüyor,
Kirpiğimde donmuş yılgın anılar,

'Birlikte bir mutluluk örelim 'dedik,
Bâzı şeyleri eksik görmüşüz..
Bilmiyorum, hangimiz 'şiş', hangimiz 'yün'üz,
Yanlışlıkla hep 'lâstik' örmüşüz;
İki ters-bir düz...

.....Ve günlerden sonra seni tekrar görürsem,
Sensiz üç mevsim süren kışımdan sonra
Kollarımı açıp bekleyeceğim,
İlk cemremsin, düşeceksin,
Bu kış, dört mevsim sürmeyecek.
Bir bahar rüzgârı gibi dolacaksın içime,

Bir rüzgâr esiyor Çamlıca'dan
Ve martılar geçiyor üzerimden
Eski zamanlara doğru...

Bindirip özlemlerimi onların kanatlarına,
Ben de eskilere gidiyorum,

Batı'da 'insan hakları' var,
'Demokrasi','Teknoloji','Zenginlik' var,
İnsanlar çok medenî.
Ancak, bu düzeye ulaşmalarının nedeni;
Başkalarına ödetilen diyet,
'Sömürü', 'İşkence', 'Tecavüz','Ölüm'...

Dünyadaki tüm şerefsizlerin desteğiyle güçlenen yabâni hayvanlar topluluğu,
sadece onbir babanın değil,yüreğinde insâni duygular bulunan tüm babaların bu babalar gününü zehir etti.
Sivil ve askerî kodamanlarımızın kanları yerde kalmayacak söylemleri yanında, halkımızın çoğu da yürekten Allah kahretsin bunları diyor.
Bence,bu ikincisi,daha içten, daha temiz ve gerçekleşme olasılığı biraz da olsa var olan bir dilek.
Zira, birileri, hâlâ insan hakları, demokratik çözüm, pişmanlık yasası, açılım, Kürt kardeşlerimiz edbiyatı yaparken, bu yabâni hayvanlar topluluğunun hakkından gelirse, ancak yüreği yanan anaların, babaların gözyaşları, duaları ile Yüce Allahın hışmı gelebilecek.
Gerisi,artık boş bir ümit gibi gözüküyor...

Ölü kuşlar topladım yağmur bahçelerinden;
Eski güneşlerden kalma parlaklıklar vardı teleklerinde
Ve sevgi kadar sıcaktılar,
Sevgi kadar yumuşaktı tüyleri,
Bir bakış donmuştu gözlerinde;
Yalvarır gibiydiler