Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Ne 'Anneler Günü', ne 'Babalar Günü'...
Şıpsevdi misin be güzelim,
Senin yüreğin, senenin her günü
Ana-baba günü....

Gökten üç armut düşmüş;
Birinin içi geçmiş,
Birisi çürük çıkmış,
Biri, ihtilâl yapmış...

(1960)

Gözleri efsun rengi, keman kaşı yay gibi
Bu ne güzel yüz Rabbim, ondördünde ay gibi
Bakışları önüne katıp sürükler beni,
Yücelerden coşarak çağlayan bir çay gibi

Bir sonbahar meyvası; ayva gibi, nar gibi,

Gizlenir gözlerdeki damla damla anılar,
Önce ayrılmaz eller, yüreklerde pişmanlık.
Son ümit, hüzne döner, avuçlarında yanar,
Geçen günler yeniden yaşanırken bir anlık
Sesler titrer ve veda...Geride kalan ne var;
Güzel günlerden kalma, resimler, yırtık pırtık...

Gel, gurubu seyredeyim kirpiklernin ardında,
Çünki, güneş, gözlerinde daha mutlu batıyor.

Sonra, akşam, bir ilâhî zevkle çırpıp her rengi,
Rengârenk bir çatkı gibi saçlarına çatıyor.

Gurubun renkleri düşmüş denize,
Sanki, alev alev yanıyor deniz.
Pembelik aksetmiş gül benzinize;
Akşamın hüznünde, çok güzeldiniz.

'Bir bahâr akşamı rastladım size,

Heveslerim vardı; içimde kaldı hep,
Sevgilerim vardı -yürekten-; tükendi.
Aşklarım vardı -delicesine-; bitti.
Sevdiklerim, sevenlerim vardı; hepsi gitti.

Düşlerimin hep en güzel yerinde uyandım,

Dinleyici İstekleri - 43 ISSIZ GECEDE....

Hayâldi, geçip giden o hırâmânı düşündüm,
Gönlümü kül eden, âteş-i sûzânı düşündüm.
Bir tahassür tüterken, üstünde bir sis gibi,
Firâkınla öksüz kalan, kalb-i virânı düşündüm...

Yüreğim, sevdânın esiri artık
İstese de kurtulmaz, dolanmış saçlarına,
Ve hüzün, gözlerinin derinliğinden
Dolmuş gönlümün yamaçlarına..
Ellerinin sıcağı ısıtır düşlerimi,
Şarkıların, hücremin parmaklıkları

Birlikte binerdik trene hep,
Önce sen inerdin;
Bir yarım çevirerek başını
Selâm verir gibi bakardın.
Günüm, ömrüm orda biterdi, inan...
Sonra tren yine giderdi;