Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

ÖZET

Ben, kısa pantolonumla, tahta atımla;
Kurşun askerlerimin 'Harbiye Nazırı',
Ben, Çamlıca yolunda, sevdiğim kolumda,
Ben mühendis, ben şair, ben dalgacı,

Gülüşünde sabah,
Dudaklarında gün,
Saçlarında gece
Ve gözlerinde mehtap...
'Ömür'sün kâfir kız...

Ömrümüzden kopartılmış bir perdelik oyundu oynadığımız.
Konu, bir yasak aşktı, sonu hicranla biten.
'Yanlış rüya' koymuşlardı adını
Ben ölümüne seven kıskanç adamı oynadım,
Sen, sevilen ve seven kadını.
Sâkin akan berrak bir suydun sen

İki Hidrojen, bir Oksijen'e âşık olmuşlar,
Üçlü bir aşk yaşamışlar.
Sonra, hepsi, bu hayattan bıkmış;
Aşkın 'SU'yu çıkmış......

(2007)

Bir bahar çiçeği taktım yakama,
Taa yüreğime dek kök salıverdi.
Karanlıktı dünyam, renksizdi ama,
Ömrüm o çiçekten renk alıverdi.

Sen, peteğimdeki o bal böceğim,

Bir nigâhı; nâr-ı hicrân, bir nigâhı; sanki ferhân,
Her handesi nazdan üryân, her sitemi eyler giryân.
Sînede hep dumân dumân tüter durur bû-i cânân.
Öyle bir yâr; cânımda cân, bir gülendâm ol mihribân...

Dil haraptır, eyler figân, vurmuş ânı tîr-i müjgân.

Varsın, çileli gönlüm hep hasretini çeksin,
Solgun bir anı şimdi yüreğim, titrer ellerinde...
Sevdan ve sen, bir şarkısın ki, hiç bitmeyeceksin,
Ay ışığı resmini çizdikçe suyun üzerinde...

..........Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin,

Keşke biraz düşünüp, senden örnek alsınlar,
Sana 'eşşek' diyenler, o utanmaz insanlar.
Üzülme garip eşek! Bu senin alın yazın,
Dinlenmek yasak sana; ne kışın, ne de yazın.

Onun da canı ister sevgiyle kaynaşmayı,

Bir canlansa ne olur içimde o heyecan,
Yine sıcacık gelse ellerime ellerin...
O, otuz yıl önceki çocuksu bakışların
Dolaşsa gözlerinde bir kez daha ne olur?

Ne olur, koyuverip başını omuzuma

Gel güzelim, sokul bana, koy avcuma ellerini,
Aç gönlünü, anlat aşkı, derdine dermân olayım.
Gel, beraber koklayalım aşk bağının güllerini,
Vuslat için, alnındaki yazılı fermân olayım...

Gün batımı; pembe bir tül, ruhumuzda gel - gitlerle,