Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

İNTİZÂR (Eski sözcüklerle)

Bir mevsim-i hazândı ki, bağ perîşân, gül perîşân,
Öylesi bir nâr-ı sevdâ, kor perîşân, kül perîşân...
Firakıyla o cânânın,vurgun yemiş gönül bağı
Hasret yakmış tüm ezhârı, gözüm fersiz, dil perîşân...

Bir muhabbet kuşu gibi, gel de konup sîneme
Anlat bana, sevmek neymiş, sevdâ neymiş mahbûbem,
İnlet sazı mızrap gibi, gel, dokunup sîneme
Dinle gönül tellerimden, 'şeydâ' neymiş, mahbûbem...

Sonu yok bir aşk çölünde, çok kavrulduk, çok yandık,

O kor dudaklarınla,dudaklarımı kavur,
Es üstüme es canım, kızıl saçları savur,
Vur gönlümü bir daha, ela gözlerinle vur
Sevdan bir ömür senin, sen,sevdamın adısın...

Yorgun başımı koyup gül sinende yattım ben,

Âhu gözlüm, vurulmuşum gözlerinin karasına,
Siyah zülfün ziynet olmuş iki kaşın arasına.
Ürküp kaçma ceylân gibi, hele bir dur, bir gülümse,
Derman olsun, şifa olsun, şu gönlümün yarasına...

Canlar yakar, allı güllü şalvarıyla gezinerek,

Gözler, bakışının elâ foyası,
Yüzün, ince, zarif bir el oyası,
Sevdân, yüreğimde yaşam mayası;
Severim, doyamam sana güzelim...

Saçına, kızıl bir karanfil takmış,

Seni bir deniz kıyısında görmüştüm ilk kez,
Gece, mehtabın koynunda
Aşka doymuş bir kadın gibi serilen kumsalda
Ayışığında öyle bir parlıyordun ki önce,
Gökten kayıp düşmüş bir yıldız sandım seni öyle görünce.
Eğildim, diz çöktüm önünde,

Düştü bir kez sîneme, nigâh-ı sûzânın senin,
Râzıyım bu yangına; derdinle püryân olayım.
Bedeli gözyaşıysa, tâlibim, o gül bûsenin;
Çağlasın varsın eşk'im, aşkınla giryân olayım.

...............'Benzemez kimse sana, tavrına hayrân olayım,

Siyah - beyaz bir filmin bitiş sahnesindeyiz,
Yağmurlu bir havada, loş bir tren garında;
Ayrılığı haykıran kara tren düdüğü
Ve işte o düdüğün hüzünlü sesindeyiz...

Vagon penceresinde dalgın duran bir çift göz,

Aşkın kanatları varmış, bilmezdim,
Takınca anladım
Ve sen
Sevgi dolu bir bulutmuşsun üzerimde,
Göklere çıkınca anladım.

Çatılıverdi kaşlar, tam sohbet sırasında,
Hayâl oldu tebessüm bahtımın karasında.
Muhabbete, ağyarın gözü deydi, aşikâr,
Sitemler sızlar şimdi, gönlümün yarasında;

'Bir hâdise var, cân ile canân arasında,