Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Bu hafta sonunda, spor camiamızın merakla beklediği bir futbol müsabakası var, Fenerbahçe ile Galatasaray arasında...Bu iki güzide kulübümüz, 100 yıllık bir rekabet içinde defalarca karşı karşıya gelmişler futbol sahalarında ve defalarca yenmişler birbirlerini. Ne var ki, ikisi de, yenildikleri zaman da büyüklüklerinden hiçbir şey kaybetmemiş ki, bugün hâlâ Türk Sporunun en büyük iki çınarı olarak şerefleriyle ayaktalar...
Ben, bu yazımda, son zamanlarda, toplum yaşamımızın her yönünde olduğu gibi sportif alanda da yaşamakta olduğumuz yozlaşma döneminden önce, bu rekabetin ne kadar asil duygularla bu günlere geldiğini gösteren iki anımı nakledeceğim.

1-
Bizzat yaşadığım bir anı;

ASKERİN DÖNÜŞÜ

Bu mevsimde, yaylalarda sarı yaban gülleri,
Bahar gelmiş, çiçeklenir elmaların dalları...
Bitti işte vatan borcu, yettim gayrı oyy anam,
Uzar, uzar da tükenmez, aah, sılamın yolları...

'Deli' denmiş adına da, bakmadan hiç yaşıma
Deli gönül sevdalanır, hep iş açar başıma.
Acık öğüt versem ona, 'uslan' desem, dinlemez,
Der ki; 'Sevda benim işim, sen karışma işime...

Çok çekmişim sevdalardan, kaderimmiş, ne derim,?

TAŞ PLÂKLARLA İSTANBUL

Ne zaman özlesem kaybolan İstanbul'umu
Bir taş plâk koyarım,
Nağme nağme İstanbul dökülür gramofondan,
İstanbul'u çalar udlar, kemanlar neyler,

Gözü zümrüt, saçı sırma, bülbülden şakrak sesi,
O beyaz ten, gül dudaklar; güzellikler destesi.
Endâmı hoş, sohbeti hoş, bir Tanrı mucizesi...
Dilimden hiç düşmez şimdi, bir şarkının güftesi;

'Sırma saçlı yârimin can bahşederken işvesi,

Sevgine, yalan da girmiş, bilmedim;
'Hiç gitmem' demiştin, bak, gidiyorsun...
Hep sen gül istedim, ben hiç gülmedim
'Herşey bitti artık, unut' diyorsun;

'Ben, seni, unutmak için sevmedim,

HAYAT

Sigaramın dumanıyla dertleşerek hep gizlice,
Ömür boyu, çözmek için uğraştığım zor bilmece...
Hayat bir sel, akıp gider, çırpınırken içinde biz
Ufalanıp kayboluyor, aylar, yıllar, gündüz, gece...

Not; 2000li yıllar,Türklerin şahlanışı.....
21.Yüzyıl, Adriyatikten Ortaasyaya kadar....
Turgut Özal(Başbakan-Cumhurbaşkanı)

Tren yolunun kenarında bir sürü otluyordu
Ve başında iri, beyaz bir köpek

Ben, bir uçurtmayım;
Allı yeşilli renklerimle mağrur,
Sağa, sola selâmlar vererek göklerde,
Aklımca hep özgür,
Hep yücelerde...
...........

Dudaklarında ben yanardım kor misâli,
Avuçlarında ben erirdim damla damla,
Bakışlarında ben kızarır, bozarırdım.
Gülüşünde ben vardım; gamzelerinde,
Ağlarken, gözyaşlarında ben,
Soluklarında ellerim dolardı göğsüne,