Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Kâh dilimden hece hece,
Kâh gözümden damla damla akıttın.
Yine de; bitmediydi sevgim;
Şimdi 'tamam' diyorsun,
Vedâ ediyorsun...

Bir sevda rüzgârıydı, yıkıp geçti gönlümü,
Bir enkaz var; kapılmış gidiyor arkasından.
Gözlerindeki efsun, cezbediyor ölümü;
Ecelimdi içtiğim bu sevdanın tasından.

Bir günah ormanını aşka mesken belledim,

Nağmeler, hüzün olup rûha dolunca,
Marifet sazda mıdır, mızrapta mıdır?
Yâr dudağından içip, ser-mest olunca
Mahâret sâkide mi, şarapta mıdır? ..

(05/11/2008)

Ben, için için yanan garip bir fenerim;
Sen varsan, birden parlar ışığım, gündüz ederim geceleri,
Sen yoksan sönerim...

(28/11/2008)

İlkokula orda başladım.
İlk heyecanlarım,
Sevinçlerim, mutluluğum,
Fenerbahçe’de geçti tüm çocukluğum.

O zamanlar

Bir bahar yaşattın sen bu yıl bana;
İlk cemre, gözlerin düştü gözlerime,
Sonra sevdân yüreğime
Ve sonra sen kollarıma,
Son cemrem!
İhtiyar gönlümde taze sürgünler,

Seni bir deniz kıyısında görmüştüm ilk kez,
Gece, mehtabın koynunda
Aşka doymuş bir kadın gibi serilen kumsalda
Ayışığında öyle bir parlıyordun ki önce,
Gökten kayıp düşmüş bir yıldız sandım seni öyle görünce.
Eğildim, diz çöktüm önünde,

Biz
Hepimiz
'Dünya' sahnesinde oynanan
'Hayat' adlı oyunun
Milyarlarca figüranından biriyiz.

SUÇSA...

Çobanın kavalıyla uyutulmuş koyunlar,
Emir kulu, dik durmaz o tasmalı boyunlar.
Sahneye konmuş yine Sevr'den kalma oyunlar...

AYRILIK ÇIKMIŞSA BİR KEZ FALLARDA

Bir kere havaya sinmişse hüzün,
Goncalar, açmadan kurur dallarda,
Hayâli belirir beklenen yüzün,
Nemlenir,umutsuz gözler yollarda...