Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Sen gel diye yollar serdim,
Üzerine güller serdim,
Gelmeyince, bu yollara
Hep mahzun gönüller serdim.

Mutlu olmak haksa bize,

Sarsa da yüreğini hüzün rengi bulutlar,
Yeşil - elâ gözlerinde zeytin dallarınca umutlar
Ve bakışları,değdiği yerde tutuşan kıvılcımlar saçan imbatlar,
Elinin her dokunuşunda aşkı harf harf öğreten kadın

Ne zaman arzuyla baksam yüzüne;

Kırk yıl önce 'Liseli küçük sevgilim'din sen
Sonra, bir bıçak gibi giriverdin ömrüme;
'Büyük aşkım'
'Ömür törpüm'
'Cahil başımın cezası'
Derken 'Helâlim' oldun, 'Alnımın yazısı'

İptal

(12/07/2008)

ODAMDA

Sigaramdan dopdolu bir nefes çekerim,
İçinde dudakların var gibi,
Ciğerlerime siner dudakların
Ve kalan dumanı üfleyip halka halka,

Umut çiçekleri topladım gözlerinden,
Dört yapraklı yoncalar gibi ve renkleri elâydı.
Pembe goncalar kokladım dudaklarından
Bütün mevsimler boyunca hep goncaydılar
Kumrular konardı ellerime, seni severken
Küçücük, ve sıcacıktılar,

Zaman öyle bir hızlı kaybolup gidiyor ki
Boşluğa akıp giden çılgın bir nehir gibi...

Ömür, takılıp gider de zamanın peşinde,
Büyük bir sihirbazdan, zalim bir sihir gibi.

Sırf sevgimden bir ışık yanar,durur yüzünde,
Aydınlatır ömrümü şu karanlık güz'ünde
Gözleri elâ elâ gülerek baksa bile
Duygu dolu yüreği, hep kederde, hüzünde...

O yürekte bir demet boynu bükük çiçekler

Vuruldum seherde bülbül sesine,
O güzel dilinin aşk lehçesine,
Yağdın da gönlümün gül bahçesine,
Sel oldun, bahçemi târumâr ettin.

Ufkuma getirdin aşk bulutları,

Senin sevdân bir romandır, kısım kısım, bölüm bölüm,
Bazen huzur ve mutluluk, bazen hüzün, hattâ zulüm.
Yaşadığım bir masaldı senle dolmak, senle olmak,
Seni sevmektir yaşamak, yokluğunsa, bana ölüm.

Dudakların gül yaprağı, gamzelerin gonca gonca,