Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Çiçeklerden demet demet,
Sana derdim bir buket,
Bu naciz hediyemi,
Canım sevdiğim kabul et.

Sen çiçeklerden güzel,

Uyan deli gönül uyan,
Korkma yok bizleri duyan,
Bir güzel olsa yıkayıp yuyan,
Dillerimiz şakırdı inanki.

Aç kulağını yürek sesine,

Başbuğ çaldı mayayı,
Oynattık bin kaya yı,
Hep gösterdik çabayı,
Ülkücü Ocağında.

Nice yiğit yetişti,

Kurduğumuz her bir düşün,
Vatan için her ölüşün,
Hak katında gülüşün,
Tasarrufu bize ait.

Çekilen çilelerin,

Yaban yunağında arlanmak olmaz,
Öz vatanda iken darlanmak olmaz,
Besmele bilmezken nurlanmak olmaz,
Türk’lük hayatta varoluş simgesidir.

Yufka yüreklilerle çıkmadık bu sefere,

Kar inmez dağından bir su verseydin,
Yüreğimde hasretim nasıl görseydin,
Gözümden yaşları tutup silseydin,
Şevkatle bağrına sarıp Erciyes.

Yıldızlarla kaydı sana gözlerim,
Rüzgar vurgunu titreyen sözlerim,
Mehtaplarda ben seni özlerim,
Hangi bulut ardındaysan çıka gel.

Samanyolu karış karış aradı,

Rüzgar getiriyor senden nefesi,
Daralıyor görsen yürek kafesi,
Kapladı ruhumu gençlik hevesi,
Sabırla inatla beklerim seni.

Yıldızlar tuttumda sen diye sevdim,

Rüzgar zemheriye bilet kesince,
Şu bağrıma sancı olup esince,
Bir ıslık duyarım senin sesince,
Ayazdan rüzgardan haberim olmaz.

Dağlara koşup kardelen dererken,

Sana sevgi ile kim dedi çiçek,
Saçını tarayıp kim dedi bebek,
Çok beklersin sana bahar gelecek,
Baharı beklerken yazı kaybettin.

Yolunu hasretle bekleyen varmı,