Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

O bir üstad,
O Mustafa Ceylan,
O bir çelik yürek,
Pas tutmayı bilmeyen.

Çağırın geceyi durmasın gelsin,
Bu gece saatin kurmasın gelsin,
Koşarken kendini yormasın gelsin,
Yüreğime onu konuk eyledim.

İnanki bizleri yaraladın a dostum,
Maalesef gerçek bu karaladın a dostum,
Şu güzel dostluğu araladın a dostum,
Bundan sonra yoğurdu kırkbeş kere üflerim.

Nice dost bildiğim bilmeden çanak tuttu,

Talihim ağlamak gülmek değilmiş,
Selviler kırılıp yere eğilmiş,
Bahçemde güllerin boynu eğrilmiş,
Bu kadar sitemi hak ettimmi ben.

Bir elde hançer bir elde sancak,
Vatan bahtiyarsa mutluyuz ancak,
Senden korkuyorsam olayım alçak,
Nağmertsin hainsin dağlar başında.

Bir çığır açılsın hürriyetlere,
Son diyerek nursuz zürriyetlere,
Dünyada kavuşsun cumhuriyetlere,
Atanın ecdanın yolunda gidip.

Bir memlelet koşuyordu,
Vatan millet coşuyordu,
Çoluk çocuk genç ihtiyar,
Ay yıldızı taşıyordu.

Kınalanmış millet toptan,

BİR KÜRŞAT OLUVER
Gök mavi bulutlara,
Kardelen ol erişip,
Sadece ufuklara,
Sen rakip ol yetişip.

Bugünlere hareket hiç kolayca gelmedi,
Bu uğurda yılmadı taviz nedir vermedi,
Beşbin yiğit canını boştan yere vermedi,
Bu davayı bilmeyen geriden konuşmasın.

Bir nöbet için geldi dünyaya,
Çalıştı çabaladı bir nöbet için,
Bir nöbet için geldi dünyaya,
Vurdu vuruldu bir nöbet için.

Vatan dedi koştu askere,