Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kuruttun bağımı olmadı üzüm,
Nedense geçmedi sana bir sözüm,
Özüm çağladı da duymadın gözüm,
Gayrı diyeceğim yok sana benim.

Gecenin ne suçu var sitemler ediyorsun,
Dillerinle gerçeğe ihanet ediyorsun,
Gizleyecek ne varki bak sende seviyorsun,
Gözlerine bakarak çok önce anlamıştım.

Gece ve gün bugün ve dün,
Ağlama artık sende bütün gün,
Nedir bu dert nedir bu hüzün,
Ağlama artık mavi gözlüm.

Eylüllerde kopan taşım dağlardan,
Meyvayken tutup sökülen bağlardan,
Bedel ödeyendim eski çağlardan,
Yollarda taşlar gibi ezilen bendim.

Yüreğimdi kapı kapı sorulan,

Fırtınalar büyüyor,
Aşk dağına yürüyor,
Bence büyük aşkımız,
Yangınlara sürüyor.

Gül saçarsın gönlüme,

Güzel yarim gül bahçene geleyim,
Yürekteki hasretimi eleyim,
Sana dedim ben aşkına köleyim,
Dağın ardı kar kaplamış ne çare.

Filizlenmiş bahar çiçek açmaya,

Bugün gönlü hoş eyledin,
Kuruntuyu boş eyledin,
Bahçeleri gül eyledin,
Güzel yüzlü can Hilalim.

Çiçeklerim açar oldu,

Gül yüreğin adı Dilek,
Dostluk için o bir melek,
Kardeşlikte vardır Dilek,
Selam sana can kardeşim.

Yozgat bozok ovasından,

Gözlerinin rengini yaradanım bahşetmiş,
Kara kaşın altına özen ile nakşetmiş,
Sevdiğin bence seni yüreğine hapsetmiş,
Gözlerinin renkleri doğuştandır değişmez.

Sevenler sevdiğine gözlerinden tutulur,

Gökten yıldız toplasak,
Dostluk için saklasak,
Doğruyu konuşmazı,
Salamura saklasak.

Doğru olur sözümüz,