Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Geliyorum dedi kimse duymasın,
Adınıda bana soran olmasın,
Sevgi yağmurunda yürek durmasın,
Geliyor sonunda canım geliyor.

Nasip olur onu görürsem eğer,

Defteri kağıdı dürde gidelim,
Koyunu kuzuyu sürde gidelim,
Sevgisiz ellerde gayrı nidelim,
Buralarda gül açmıyor sevdiğim.

Pınarında su kalmamış kuruyor,

Bu sevdada hüzün var,
Gözyaşımla dökülür kar,
Vefasız oldun güzel yar,
Biz bahara çıkamadık.

Ayrılık var yağan karla,

Bir zamanlar kartal idi kuş oldu,
Önceleri saddam idi buş oldu,
Bir üfürdüm yere düştü tuş oldu,
İşi gücü çamur atmak doğruya.

Yiğit olan meydanlarda görünür,

Her gelenin keyfine yok,
Bölücünün şevkine yok,
Bozguncunun rengine yok,
Boşa bu gayretin mankurt.

Bağımsızmı ne imişsin,

Bu gece bizi uyutmaz gülyüzlüm,
Gönlümüzü rüya avutmaz gülyüzlüm,
Günümün ışığı sen yürek sözlüm,
Bilmemki nereye çeker bu vuslat.

Uykudan eser yok bak sende bende,

Bir poyraz gelipte alır götürür,
Kırk yıllık dostunu düşman belleme,
Şeytanlar hep seni çayda yürütür,
Bir garip görürsen nazar eyleme.

Her zaman ganimet fırsat bulunmaz,

Bir güzel giyinip çiçek bezenmiş,
Gül dalında goncayamı özenmiş,
Çıksın gelsin kim yarimi üzenmiş,
Kaşına gözüne bir laf ettirmem.

Sürmelemiş bakamadım gözüne,

Saçlarını boyatırsın sarıya,
Az aklımı indirirsin yarıya,
Buluşalım pazar yada salıya,
Şu dillerin pası gitsin güzelim.

Ayaklara fer inipte yürüsün,

Buz tuttu düşlerimiz,
Yenildi güçlerimiz,
Hayat harcarken bizi,
Döküldü dişlerimiz.