Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Gözlerinden aşkını deşifre ediyorsun,
Yüreğime kıvılcım atarak gidiyorsun,
Söylemeye zorlanma anladım seviyorsun,
Bundan sonra sabahlar olmaz sana diyorlar.

Uykuları gözümden senin için kaçırdım,

Bir serap görüp kaldın uykuda,
Uyandığın zaman bana haber ver,
Bekleyen yürek var seni burada,
Hissettiğin anda bana haber ver.

Unutma bu poyrazın ardı fırtına,

Bu akşam yine suskun kalırken,
Benli hayallare dalmış gibisin,
Gündüz ışığını akşam alırken,
Sevdanı rüzgara salmış gibisin.

Akşamdan geceye düşler savurdun,

Birden geldik biri sevdik biri aradık,
Yaşlı gözlerimizle ufku taradık,
Çok şükürki bire sevdalandık,
Velhasılı bir için bu evladım.

Sevdiceğim yad ellere giderken,
Yaşanan tatlı roman şimdi biterken,
Avucumdan gonca güller yiterken,
Bir elveda demeden git bakalım.

Bir kalemde siliverdin aşkını,

Bir kulaç var ulaşmaya,
Ver elini dolaşmaya,
Gül bahçene yanaşmaya,
Bir adımlık takadım var.

Yorma beni nazın ile,

Sıkılırsan bir kuytuda atıver,
İnsafsız zaman yeline katıver,
Bülbüllerim kızarsada çatıver,
Bir mendil salla göçüp giderken.

Yürek menzile girdimi vuruver,

Kefenini giyip cepheye koşan,
Hakka zafer için secdeye duran,
Malazgirt ovasında destanlar yazan,
Alparslanla övünmek hakkımız bizim.

Fatih gemileri dağdan aşırmış,

Şehid'imi duvar yapıp tele germişler,
Akıl almaz işkenceler etmişler,
Atam dedi ya kaçıp gitmişler,
Çanakkale'm kan kokuyor toprağın.

Seddülbahir düşmanını dağlamış,

Bu günlerde geçer gül asi yürek,
Güllerim üstüne tül asi yürek,
Kararını ver bir an evvelden,
Benimle birlikte gül asi yürek.

Sinesine düşmüş gülün gölgesi,