Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Bir hal olurmuş bana sen gülünce,
Gözlerim dalarmış seni görünce,
Mutlu olurmuşum gözün süzünce,
Sana aşıkmışım nerden çıkardın.

Yolunu gözler gitmez demişler,

Saçlarını kar tararken kıskandım,
Bir selvi'nin gölgesinde ıslandım,
Sonra gittim bir çınara yaslandım,
Bahar gözlüm gönül gülüm merhaba.

Yağmur yağıp gökkuşağı açarken,

Seni tanıdım sessiz bir gecemde,
Yüreğimi işledim sevgi hecemde,
Sensiz hüzüne düştüğüm gecemde,
Vuslatın yarayı deşti be gülüm.

Doğruyu görüpte bulduk desekte,

Yar dizime yat dedi,
Dert kederi at dedi,
Hüzünleri sat dedi,
Dedim yarim tamamdır.

Bana türkü okudu,

Söz düşerse özümüze,
Başlarız biz sözümüze,
Dostluk için izimize,
Gelenlere selam olsun.

Tarihimde vardır erlik yiğitlik,
Her karış toprağım olmuş şehitlik,
Aslında tarihte sende ettin şahitlik,
Gözlerin şimdi körmü oldu fransa.

Sen zulmeden zalimin ele başısın,

Teğet geçti ardımdan savurduğun kurşunun
Ölçülmedi şiddeti bana senin vurgunun,
Olmadı mahkemesi bir türlü bu sorgunun,
Gizleme nefretini dökte rahat edeyim.

Suçmu saydın sevmemi nedir bu eziyetin,

Uykular gözüme girmez oldular,
Güzeller yaşımı sormaz oldular,
Kuğular gölüme inmez oldular,
Periler halimi artık sormuyor.

Değirmen çarkını döndürmez olmuş,

Vatan için nice çile çekmişti,
Dostluk bağlarına sevgi ekmişti,
Rabbine her zaman dua etmişti,
Unutmadık seni dost Vahapzade.

Düşmezdi elinden üç renkli sancak,

Yüreğim yanıyor nerdesin babam,
Seni bulmaya yetmiyor çabam,
Sordum ahirette imişin babam,
Yüce rabbim sana rahmet eylesin.

Acıda sevinçte yoksun yanımda,