Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Demezmisin sen vatan,
Toprakta bunca yatan,
İtleri salmı dedi,
Sana ecdadın atan.

İti saldın meydana,

Abdest alasın Tuna'da,
İlham bulasın suna'da,
Adın akışsın Varna'da,
Coşan sellere inatla.

Sanatında pirlerdensin,

Şimdi bana söyleyin renginiz nedir sizin,
O kadar milletten denginiz nedir sizin,
Ressamlar çizemiyor şekliniz nedir sizin,
Bukelemun denecek sizlere bilesiniz.

Bildiğimiz renklerin içinde bulamadık,

Sorarsanız bana o bir gül yürek,
Yaprağı incitmez alır dalından,
Her sabah bağrıma hardan bir kürek,
Anlamaz sevdiğim dünya falından.

Hatır kırıp üzmez beni bir kere,

Sevgi ağaçta değil yürekte büyür,
Emekleme dönemi koca bir ömür,
İstersen bir dene alıpta götür,
Memnun olmaz isen gönder sevdiğim.

Dalları vardır elbet sarar çınarca,

Kuru kuru yoğunluğun,
Sanal fani çoğunluğun,
Şunun bunun birde onun,
Seli gider kumu kalır.

Arkadaş sandığının,

Çağrın ile koşarken ak çiçekli bağına,
Hüzün inmesinde tek sevenlerin dağına,
Mademki gelmişiz bak şuan sevme yaşına,
Sevelim sevilelim gökten duman inmeden.

Adını söyler iken koptu sazımın telleri,

Kaç gündür iki satır yazamaz oldum,
Çınara adını kazamaz oldum,
Geçmeyen zamana kızamaz oldum,
Sevdiğim bu hali neye yorarsın.

Ayakta kalmaya çare aradım,

Geçmelisin vatan için canından,
Binlerce hilal doğsun kanından,
Ayrılma al bayrağının yanından,
Gölgesinde mezarına ne mutlu.

Sana diyorum sadece bak sana,

Sen çiçeğin rengisin,
Bu yüreğin dengisin,
Bırak takvimlerimiz,
Duvarlarda eskisin.

Birazcık bana baksan,