Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Üstad bu konuda sızımız fazla,
Kültürden uzak kızımız fazla,
Açıklıkta ülke hızımız fazla,
Hali ahval böyle ne diyem üstad.

Tırnaklar uzun ojeler parmak,

Bülbüller bu şehri çoktan terketti,
Gül sandığı çiçekler aşka ihanet etti,
Ağır başlı olanlar gitmeyi tercih etti,
Hem bu şehrin havası da değişti be dost.

Afyonlandı duygu muhabbet menfaat oldu,

Hep gecede açıyorsun,
Neşe ile coşuyorsun,
Güzelliğe koşuyorsun,
Yine serdin güllerini.

Neşen görünür yüzünden,

Zincirleri kıra kıra geldim ben,
Tunalardan akıp giden seldim ben,
Cehaleti kör gözünden deldim ben,
Vatana hizmete hazır kıtayım.

Uykuyla barışık değil yüreğim,

Her sabah her akşam düşlediğimsin,
Yüreğe derinden işlediğimsin,
Şiire vuslatın yüklediğimsin,
Hasretten ağlayan dizelerimde.

Gülle gelmiş gülle gelmiş,
Yakasında gülle gelmiş,
Melekler güllerle gelmiş,
Selam vermişler Nebi'ye.

Cebrail konmuş yanına,

Görünmüyor Kerkük Obam Dumandan,
Çapulcular ne anlarki imandan,
Amerika zulüm saçar limandan,
Bekletmeyin bizi fazla kumandan.

Sabır taşı kırk yerinden eriyor,

Gönül vuslat kapısına dayandı dayanacak,
Sanırım güzel düşler siyaha boyanacak,
Deseneki sen sevdiğim olan bize olacak,
Çardağımda bir kahve seninle içemeden.

Geçti bahar yelleri poyraz bize alıştı,

Günden güne bak hararet çoğaldı,
Bana göre buda zaten doğaldı,
Hasretimiz yürekleri boğardı,
Konuştun bak gülyüreğim konuştum.

Bir konuştun yüreğime haz doldu,

Artık baharların tadı olmuyor,
Yüreğime neşe sevinç dolmuyor,
Omuzuma bülbül bile konmuyor,
Gül yüzlüm sesini duyurmadıkça.

Sabahtan akşama hüzün yazdığım,