Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Bir aşkımız vardı destan bilinen,
Ne unutulandı nede silinen,
Irmaklarda gözyaşları biriken,
Şelale'den akıp gitti aşkımız.

Yıllar boyu çınarlardan okundu,

Duramadım görünce kızmak geldi içimden,
Hainlerin üstüne koşmak geldi içimden,
Anlamam ben kardeşim bu belirsiz çözümden,
Oy şehidim oy gazimde bunlar yoktu mazimde.

Sızı bizim sızımızda üzgün oğul kızımız,

Böyle bir daveti çelmek ne demek,
Koşarım inanki gelmek ne demek,
Uğrunda ölürüm sevmek ne demek,
Seni üzermiyim canım sevdiğim.

Sabahıma gelsen güller saçarak,

Sağın solun toprak ile taş evlat,
Gözlerimden bitmez oldu yaş evlat,
Nere gitsin şimdi dertli baş evlat,
Sensiz bayram acı bana dert bana.

Evlat diye ben sarıldım taşına,

Sicim sicim yaşlar gözden döküldü,
Yürek dersen candan öte söküldü,
Belcağızım direğinden büküldü,
Hasret yazdım yine kara taşlara.

Ne bağımda bülbül öter gülüme,

Sevgiye aç yürekler bir Serap arar durur
Her fırtına bir vuslat başlatır yüreklerde

Kurur hep gül gonca ve taze umutlar kurur
Vurgunlar hatırlanır yaşanmış dileklerde

Bu gece misafirim var gökkuşağı gelecek,
Ardından samanyolu yıldızlarla inecek,
Mehtap başka doğacak güneşi kıskandırıp,
Güller bülbülleriyle şarkılar söyleyecek.

Bakmayın telaşıma sevinçten uçuyorum,

Zamansız gelmişti bu bahar bize,
Simsiyah gözlerden gelmiştik göze,
Gerek yoktu artık başka bir söze,
Ayrılık treni gara girmişti.

Hüzünler katmıştık veda seline,

Görmedin değilmi ezdiğin bendim,
Çayır çimen sanıp gezdiğin bendim,
Omu diye bakıp sezdiğin bendim,
Nasıl görmüyorsun hayret doğrusu.

Kaf dağına çıkan burnun inmezmi,

Hatıra düşleri ateşe verdim,
Azap güllerini gönüle derdim,
Öfkeyi hiddeti denize serdim,
Uykular defolup gidin başımdan.

O giderken haber bile vermedi,