Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Mor menekşe dal arıyor,
Yapraklarını sarıyor,
Üşümeyim diye sanki,
Sıkı sıkı sarılıyor.

Dilerimki sağlıcakla büyürler,
Vatan için millet için yürürler,
İnsanlığa güzel sözler bürürler,
Mevlam yardım etsin cümle dertliye.

O kadar özürlü insanımız var,

Mevlam bizi nefsimizle terbiye,
Eylemesin daim fani dünyada,
Mevlam bizi nefis ile harbiye,
Girdirmesin daim fani dünyada.

Mezarına koştum güller sermeye,
Sana kıyan hain güneş görmeye,
Soyları sabaha bile ermeye,
Toprağın bol olsun şehit MEHMEDİM.

Annenin babanın yüreği durdu,

Mahşer günü konu komşu seçilmez,
Sırat zorlu sırat çetin geçilmez,
Soğuk sular arzulanır içilmez,
Rabbim bizi cehennemden uzak tut.

O gün gelir yer yarılır gök çöker,

Bakma bana kaşlarını çatarak,
Kaşlarını yay edip ok atarak,
Sanma yatmıyorum keyif çatarak,
Kime sorsam izliyoruz diyorlar.

Duydum kaçırmışlar babanı senin,

Şu zamanın kıymetini bil oğul,
Ömür kısa günlerini dil oğul,
Mutlak biter kalbindeki pil oğul,
Yaşanmışı yazıyorum kulak ver.

Dil sürükler hayır ile şerrede,

Tanrı dağlarından Tuna boyundan,
Osmanlının şanlı yiğit soyundan,
Toroslarda yiğit avşar boyundan,
Kerkük'ten Musul'dan sor bizi bizi.

Bir yürek oluruz vatan yolunda,
Askere gideriz anne kolunda,
Her zaman bizlerin sağı solunda,
Vefakar cefakar bizim annemiz.

Dağları aşarız mutlu olunca,

Görevini yaptı şehit olmadan,
Nöbeti bitirdi saat dolmadan,
Yuvasına neşe ile koşmadan,
Şehitlik şerbeti içen polisler.

Kırılsın polise kalkan elleri,