Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Derdimi dökseydim kururdu ırmak,
Vaktimi vuslatın saatin kurmak,
Sevene revamı sevgisiz durmak,
Yüreğime darlık verip durma yar.

Arşın arşın ölçemedim yolunu,

Bizden selâm olsun o güzel güle
Binlerce selâmı sunduk yâ Resûl.
Şefaat eyle ki ümmetin güle
Binlerce selâmı sunduk yâ Resûl.

İsmini andıkça coşar yüreğim,

Çanakkale olduk biz,
Tabyalara dolduk biz,
Hala istiyorsan bir iz,
Söyle tarih konuşsun.

Çanakkale içinde akıyor dere,
Mehmed'im düşmanı seriyor yere,
Alnında Mehmed'in Hilal'den bere,
Çanakkale'm kan kokuyor toprağın.

Alparslan gibi kefen giymişler,

Kara attım izimi tozumu bulamadım,
Yalancı dostluklara pozumu kuramadım,
Besmelesiz bahçemi ben asla sulamadım,
Bozkurtlar koşun gelin bakın şu manzaraya.

Ben geldimki davaya çoğuları toz olmuş,

Beni akli yoldan eyleme fakir,
Görmesin kimse bundan beni hakir,
Ödeyeyem hakkın eylesem zikir,
İllede ben senin rızan isterim.

Gözlerine yaş doldurur akıtmaz,
Çok kıskançtır sağa sola bakıtmaz,
Derim yarim senle başa çıkılmaz,
Oda dedi seviyorum hakkım var.

Merak etme güzelleri süzmedim,

Canımsın kanımsın bil ki, özümsün,
Şu sevgimi yüreğinde duy yeter.
Dermansız derdime acil çözümsün,
Şu sevgimi yüreğinde duy yeter.

Pınarlar akıpta coşsam ne olur,

Bakma ardından sallanan ele,
Gözyaşımı saldım azgın bir sele,
Bundan sonra sensiz yaşamak çile,
Giderken hakkını helal ette git.

Ne kadar vuslatı kendin seçmişsen,

Selamımı götürünüz Tunaya,
Selam edin Aral gölde sunaya,
Nerede Türk eli varsa oraya,
Tez iletin selamımı turnalar.

Kanat çırpın plevneye varnaya,