Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Yaslan ardına derin bir oh çekip,
Sigarandan bir nefescik telleyip,
Şarkından türkünden beni dilleyip,
Düşün beni yanındaymışım gibi.

Yüreğini suya bırak rahatla,

Ilık yağmurlar yağarken gönlümüzden,
Her fırtına da bir parçamız kopar,
Acımasız saatler çalar ömrümüzden,
Her çalmada bir sayfamız kopar.

Her sonbahar yaprak yaprak döküldük,

Bu akşam mehtabı sensiz izledim,
Derinden derine efkarım vardı,
Sevdiğimi yıldızlara söyledim,
Yüreği hasretin vuslatı sardı.

Bulutlar bu gece kara göründü,

Gemimiz rotar yaptı karadan gideceğiz,
Bir sürelik gitmiştik yeniden geleceğiz,
Hainlere cevabı o zaman vereceğiz,
Onik'i Haziran'da ülkü günü olacak.

Medyalar bizi yazmaz biz sizle konuşuruz,

Kibir ile başım gökte gezersem,
Ayağımla bir canlıyı ezersem,
Zalim varken garipleri üzersem,
Serdengeçti vefasızdır desinler.

Dostlar arasında çalı olursam,

Dumandan görünmez başın erciyes,
Özledim toprağın taşın erciyes,
Bir başka oluyor yazın erciyes,
Hasretin bağrıma ok olup düşer.

Bulutlara karışan yücelerine,

Milletin değeriyle bu kadarda oynanmaz,
Kardeşini dinlemeyen asla birgün uslanmaz.
Bizdeki yürekler bunlarla hiç paslanmaz,
Özgürlük dileğinse git avrupa senindir.

Baktım herşey ortada dedim bu ne rezillik,

Sen benim kayıp zamanım arayıpta bulamadığım kardelenim,
Birde hala aradığım dört yapraklı yoncamsın,
Sen baharın bir adı yazımın güneşisin,
Sen ruhuma yön veren bir kayıp pusulamsın.

Seni arayıp durdum köylerde vede kentlerde,

Hainlerin kollarını kırarken,
İnlerini başlarına çakarken,
Obasını yuvasını yıkarken,
Emir geldi yüksek yerden çekildik.

Yumruğumuz şimşek gibi inmişti,

Ermeni Karabağda nefes alama nefes,
Kursağında kalacaktır mutlak sana bu heves,
Azerbaycan'ım olsun sana hep kafes,
Karabağ'a koşacak ayakların kırılsın.

Karabağ Azerbaycan'lı Türkümün özüdür,