Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

O kadar ıslanmışımki duymadım bile,
Sevgi yağmurunda kaldığım zaman,
Yüreğime işleyen nağmeler ile,
Kendimi düşlerde sandığım zaman.

Periler ırmağa çağırdı beni,

Şiirlerimi ağlatacağım bir bak,
En pahalı kınaları bulup yak,
Bundan sonra artık sen keyfine bak,
Şiirlerim şimdi ağlasın bırak.

Şimdi yüreği sevgisizlik dağlasın,

Uzanıp kırlara yatmış sevdiğim,
Hasreti gönlüne katmış sevdiğim,
Kuşlara bile kızıp çatmış sevdiğim,
Bırakmış gönlünü sevda yoluna.

Kıyamadığı çiçeği kopartmış,

Gecenin karanlığı örtmemiş güzelliği,
Kendine has şekilde yansıtmış özelliği,
Görüverdim biranda çiçekte tazeliği,
Bana bu yeter gülüm kadehlere gerek yok.

Yolum geçiyorda uğradım demiyorum,

Yunus gibi hakka koş,
Çağır gökten yıldızı,
Onun gibi aşkla coş,
Bırak dünya çarkını.

Bırak uzak yakını,

Yol bulunur yol bulunur,
Yürekten gönüle sal kurulur,
İyiliğe uzanan dal bulunur,
Bulunur dostum yeterki ara.

Kalp kırmaya balta gerekmez,

Uç desem uçacak yürek kafesin,
Biliyorum sevilmekte hevesin,
Diyeceğim son defa kararım kesin,
Sözlerim sevgiden busedir sana.

Yüreciğin kanat bulsa uçacak,

Yürek bugün yasa durdu,
Kaşı gözü taşa vurdu,
Ne kadar dert varsa buldu,
Ne istedin bu yürekten.

Gün geldi yüreğe küsesim geldi,
Şiiri şarkıyı kesesim geldi,
Hüznü karanlığı seçesim geldi,
Yürek gönlü aşamadı bir türlü.

Avunmadı ne ettiysem yüreğe,

Yürek isyana geçti,
Bu defa kızmayı seçti,
Geçti güzelim geçti,
Yüreği kızdırdın bir kere.

Bu kadar yorulmadı yürek,