Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kan barutmuş herbir yanı,
Düşman kaçmış sevmiş canı,
Mehmet'te aşk heyecanı,
Çanakkale savaşında.

Güçlü donanması batmış,

Çiçeğim solarsa bilki ölmüşüm,
Bu zamana kadar senle gülmüşüm,
Sensiz zamanlarda susuz çölmüşüm,
Bana bir fatiha oku giderken.

Duvardan resmimi kaldır durmasın,

Az ve öz iki göz,
Dursun şiir ve söz,
Durdurun zamanı,
Konuşsun iki göz.

Gözün dili başkadır,

Bana hasretini yazma bir daha,
Ben onun dokuduğu nakışım,
Toprağa adımı kazma bir daha,
Ondan geldim yine ona akışım.

Ben hak bilip hakça sevdim ezelden,

Asırlık çınarımın yaslandım gövdesine,
Yüreğimi bıraktım serince gölgesine,
İçim geçivermiş uzanırken öylesine,
Oysa sen sadece rüyamda kalmışsın canım.

Ambarda ekin yok tarlada darı,
Bu yılda bal vermez kovanda arı,
Başımda dırdırlar eden bir karı,
Halim pek perişan yıldım be muhtar.

Heybeye koymaya kalmadı azık,

Kayıdan gelir boyumuz bizim,
Türk İslam neslidir soyumuz bizim,
Haksıza susmayız huyumuz bizim,
Pis elini kırk defa kırarız ulan.

Vatikanın çanlarını sökeriz,

Nafile düşlerde seni ararken,
Dağılmış saçımı elle tararken,
Sabahın güneşi göğü yararken,
Bağrıma bir hançer saplanır durur.

Beklerim postayı yazarsa diye,

Minicik elleri dola bebeğim,
Çiçekler saçayım yola bebeğim,
Uçayım kanatla sana bebeğim,
Kaşına gözüne nazar değmesin.

Kızarmış melekler seni üzene,

Yaslan ardına derin bir oh çekip,
Sigarandan bir nefescik telleyip,
Şarkından türkünden beni dilleyip,
Düşün beni yanındaymışım gibi.

Yüreğini suya bırak rahatla,