Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Aynayı unuttu bakmaz gözlerim,
Ahengi düzeni takmaz sözlerim,
Yürekte korlandı sönen közlerim,
Gelemedi nazlı yarim yanıma.

Üşümek geliyor her mevsim bana,

Geldik ise gideceğiz bizlerde,
Yazdığımız ne isede sözlerde,
Bir teselli bulur ise gözlerde,
Okuyana hissedene selamlar.

Dur diyeceklerim var ben vedamı etmedimki cancağızım. Gitme ne olur ızdırap rüzgarlarının hırçın vurgunlarına yel etme beni.Dur diyeceklerim var tane tane ne olur dinlememeye bulma bahane.Sen maviyi sevdin bense baharın tüm renklerini.Kimsede mavi yaşamaya tabi tutulamaz zorlanamazda baharın o kadar güzel renkleri varken.Gitme cancağızım ne olur senin gitmen vazomdaki vede bahçemdeki çiçeklerin sonu olur ayazı olur.Ne olur kurutup soldurtma çiçeklerimi.Bilirsinki sen gidersen benimle birlikte çiçeklerimde kurur.

Gül unutmaz goncasını,
Dört yapraklı yoncasını,
Takar sevgi kancasını,
Gül goncasız kalamazki.

Gül bahçenin esrarıdır,

Gönül sarayını tamir edersen,
Melekler periler davetsiz gelir,
Çevresine sevgi saygı örürsen,
Melekler periler davetsiz gelir.

Uğraşıp badana boya arama,

Bilirmisin bu yüreği yakan var,
Çakmağını ara sıra çakan var,
Perdenin ardından gizlice bakıp,
Yüreğini yüreğime takan var.

Zavallı kalbime ateşi atıp,

Fazlasına erişmiyor yüreğim,
Neredeyse kırılacak kalemim,
Kavrulup çoktan yandı ciğerim,
Bu günlük bu kadar diyelim gitsin.

Yaşmı kaldı gözlerimde akacak,

Bu terör bitmeli hemde tezelden,
Anlamayan varsa iyi güzelden,
Mehmedim söylesin ona gazelden,
Dağlarımda itler gezemez dedik.

Gemileri yakmış Nusret gemisi,
Yardıma koşmuş hep melek perisi,
Kahramanlık yazmış cephe gerisi,
Çanakkale'm kan kokuyor toprağın.

Eşinin yanında birgün kalmamış,

Kan barutmuş herbir yanı,
Düşman kaçmış sevmiş canı,
Mehmet'te aşk heyecanı,
Çanakkale savaşında.

Güçlü donanması batmış,