Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Bana hasretini yazma bir daha,
Ben onun dokuduğu nakışım,
Toprağa adımı kazma bir daha,
Ondan geldim yine ona akışım.

Ben hak bilip hakça sevdim ezelden,

Asırlık çınarımın yaslandım gövdesine,
Yüreğimi bıraktım serince gölgesine,
İçim geçivermiş uzanırken öylesine,
Oysa sen sadece rüyamda kalmışsın canım.

Ambarda ekin yok tarlada darı,
Bu yılda bal vermez kovanda arı,
Başımda dırdırlar eden bir karı,
Halim pek perişan yıldım be muhtar.

Heybeye koymaya kalmadı azık,

Oku Sakarya yine coştu sansınlar,
Kürşat'lar çin seddine koştu sansınlar,
Soysuzlar soysuzluğundan utansınlar,
Oku yiğidim oku okuki titresin cihan.

Kafileler yine geçti sansınlar,

Nafile düşlerde seni ararken,
Dağılmış saçımı elle tararken,
Sabahın güneşi göğü yararken,
Bağrıma bir hançer saplanır durur.

Beklerim postayı yazarsa diye,

Minicik elleri dola bebeğim,
Çiçekler saçayım yola bebeğim,
Uçayım kanatla sana bebeğim,
Kaşına gözüne nazar değmesin.

Kızarmış melekler seni üzene,

Kayıdan gelir boyumuz bizim,
Türk İslam neslidir soyumuz bizim,
Haksıza susmayız huyumuz bizim,
Pis elini kırk defa kırarız ulan.

Vatikanın çanlarını sökeriz,

Samanyolu yıldızları kaydırdı,
Al eline tane tane say dedi,
Ay mehtabı ikna edip kandırdı,
Yetmez ise güneşide say dedi.

Gökkuşağı renklerini açarken,

Seni Gördüm dün akşam,
Beyazlara bürünmüş,
Ben sandımki dün akşam,
Rüyalara dönüşmüş.

Gözlerimiz konuştu,

O kadar ıslanmışımki duymadım bile,
Sevgi yağmurunda kaldığım zaman,
Yüreğime işleyen nağmeler ile,
Kendimi düşlerde sandığım zaman.

Periler ırmağa çağırdı beni,