Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Sabır ile şükür eder yaşarız,
Daima hak olan yola koşarız,
İnsanız bazen düşer şaşarız,
Lütfundan kereminden uzak eyleme.

Besmelesiz işe bile gitmedik,

O soğukta titreşip sana açılmış elleri,
Şehadeti yürekten özümsemiş gözleri,
Göğe çıkan vatan sağolsun diyen sözleri,
Onları rahmetinden esirgeme yaradan.

Sen onları her zaman koruyan esirgeyen,

Dünya fani nedir kalan,
Hayata vakit ayırın,
Bazı gerçek bazı yalan,
Sevgiye vakit ayırın.

Gülüversin biraz yüzler,

Tuna suyu kaynarsa düşman köşe beğensin,
Bozkurt'un pençesini ensesinde hissetsin,
Tuna onlar değilki hainleri affetsin,
Altaylar'da kükrerse afak'ı hicran biçer.

Sevgi dalımda çiçek,
Olmaya gelirmisin,
Yandım desem içecek,
Bir suyu verirmisin.

Terazimde güller var,

Yürekler Filistinde zulümleri kınıyor,
Zalim israilliler bebekleri vuruyor,
Amerika babası zalimleri koruyor,
Susma müslüman susma susmak vaktindemiyiz.

Dağlar öte aşarlar zulümleri saçarlar,

Su yanar toprak yanar aşk ateşi görünce,
Ancak bunun tesiri son bulur ten ölünce,
Kazılmış çukuruna gözyaşıyla inince,
O zamanki görülen seraplar nihayettir.

Yangınlar aşktan ise görülmez toz ve duman,

Kardelenleri çok taşıdık üzüntülerde,
Zulümleri izledik görüntülerde,
Çığlıkları çok duyduk örüntülerde,
Şimdi güller dağıtmalıyız gülüm gül.

Vatan milleti sevenler el ele olsak,

Yazmak yazmak sevgi yazmak,
Gönüllerde evi yazmak,
Sevgi adlı devi yazmak,
Ne güzeldir ne güzeldir.

Selam olsun ey sevenler,

Yiğitçe sevdamızı pranga ya vurdular,
Biz hep vatan dedikçe işkence' ye durdular,
Çağların vebalini zindanlarda sordular,
Yabana atılmasın BOZKURTLAR konuşacak...

Kırkdörtler' de haykırdık Adsız' la yeter dedik,