Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kardeleni ben buldum aramayınız,
Hüzünle saçları taramayınız,
Söylüyorum merakta kalmayınız,
Seven yüreklere ilettim bile.

Sevmeyen yüreklere derilemez,

Kılıç kında zapt olmuyor biliniz,
Kaybolup gözümden hemen gidiniz,
Mutlaka bitecek sizin piliniz,
Haine soysuza arka çıkanlar.

Fırtınalar savurdu,
Kasırgalar kavurdu,
Zalimler pusu kurdu,
Vurgunda kaldım.

Zindanındayım aşkının,

Akşamdan sabaha karşında dursam,
Yanağına yürek gülümü koysam,
Dudağına aşkın mührünü vursam,
Misafir alırmısın beni gönlüne.

Saatler boyu hep seni izlesem,

O bir kardelen o bir sevgi çiçeği,
Canlandırır karıncayı böceği,
Onun yerine koyamazsın asla,
Dünyada hiç bir çiçeği.

O yalnızlığıdır aşkların,

Çamlıdere yüreğime meltemler estiriyor,
Biraz karamsarsamda efkarı kestiriyor,
Binbir güzel kuş sesi ahenkle dinletiyor,
Yüreğimi aldıda vermiyor Çamlıdere.

Bir puanın senin olsun,
İnsanlığın bumu senin,
Yiğit ol sözün olsun,
Marifetin bumu senin.

Antoloji sana fazla,

Kurulmuş saate uydurma beni,
Yelkovan akrepe ayak uydurmam,
Ağlamak istersem susturma beni,
Akacak yaşları gözde durdurmam.

Anlatma boşyere bildik masalı,

Hüzün dağlarına hasret yüklemiş,
Yarim gelir diye hergün beklemiş,
Hasretinden yüreciği titremiş,
Gelememiş gül hatrını bilmeyen.

Sabahı zor ederdi hep yüreğim,
Beklerdi hasretle canım demeyi,
Aslında koşmaktı ona dileğim,
Sarılıp boynuna canım diyerek.

O an kaybolurdu okyanuslar,