Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Oyalandık oyalandık,
Nefis dedik boyalandık,
Mala kandık mülke yandık,
Kaldık dünya dertlerinde.

Kibir eğmez başımızı,

Kana düştü gözleriniz,
Bize kaldı sözleriniz,
Zor oluyor özleminiz,
Ey ülkücü şehitlerim.

Eylül size kıyıp geçti,

Haydi durma dünya ya aç gözlerini,
Esip giden rüzgara saç sözlerini,
Sana uzanan sevgiye aç ellerini,
Geliyorum gülüm haberin olsun.

Dur bırakma daha gözyaşlarını,

Hayat ödev aslında biliyor uymuyoruz,
İşimize gelmeyen sözleri duymuyoruz,
Eğriyi ve doğruyu kantara koymuyoruz,
Bizden başkasıda hiç haklı olamazmı.

Yüreğimde capcanlı yaşıyor ülkülerim,
Eylüllerden beridir yanıktır türkülerim,
Hafızamdan gitmiyor o zaman gördüklerim,
Halada Önkuzum deyip deyip ağlarım.

Şehitlik nasıl diye soramadım Dursun’a,

Hadi git durma götür beni benden,
Dünyaya gelmişiz etten kenikten,
Sıyrılsın yüreğim çektiği dertten,
Kopar yüreğimden al götür beni.

Kalbime gönlüme kurşun yağdırdın,

Gülyüreğim gelmiş hatrımı sorar,
Onsuz hayat beni düz yolda yorar,
Anladım mutluluk düşünü kurar,
Bırakmam sevdiğim bırakmam seni.

Çok zaman görmedim onu neşeli,

Canlar verdik ülkümüze,
Ağıt kattık türkümüze,
Hayran ettik örfümüze,
Gören bunlar bozkurt dedi.

Asker gibi duruşları,

Yüreğim sev diye seni söyledi,
Bu dileği gözler sözler izledi,
Bilmiyorum sana kim ne söyledi,
Gönül seni seçti suç bende değil.

Hasretin yakarken alev savurdu,

Gözlerinden aşkını deşifre ediyorsun,
Yüreğime kıvılcım atarak gidiyorsun,
Söylemeye zorlanma anladım seviyorsun,
Bundan sonra sabahlar olmaz sana diyorlar.

Uykuları gözümden senin için kaçırdım,