Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Yazık etme çağına,
Koş gönüller dağına,
Düşme kibir bağına,
Yunusumu örnek al.

Ahi gibi helal kazan,

Ya sizde yanlışlık ya bizde hata,
Dünya görüyorda sizmi görmezmisiniz,
Alıştık artık lafta bayata,
Türkmenim ölüyor bilmezmisiniz.

Yüreği Onikiden vurdu'da gitti,
Son defa saati sorduda gitti,
Ayakta zorlukla durduda gitti,
Uğruna ömrümü hazan ettiğim.

Sabah namazında Kabe'de olmak,
Mümine beş bayram kutlamak gibi,
Kabe'de bir vakit kıbleye durmak,
Cennet' te gülleri koklamak gibi.

Namaz'da huşuyla saflara durmak,

Yılanlar dolusu kuyuya atsan,
Ne kadar zehir var ruhuma katsan,
Sonrada yan gelip keyfine baksan,
Rüyana dönerek seni bırakmam.

Terkedip gitmedim yine sendeyim,

Mazlumlara gariplere,
Öksüzlere yetimlere,
Haksız yere yitimlere,
Sazım çaldı ben ağladım.

Filistin'de dindaşıma,

Selam saldım sana bahar yelinden,
Türkü yaktım birde gurbet elinden,
Dinleyiver gel sazımın telinden,
Gönül senden ayrılırmı güzelim.

Değirmenim öğütmüyor hazanım,

Serdengeçtim Edirneyi tur ettik,
Aydınlığı karanlığa sur ettik,
Gönülleri tarih ile nur ettik,
Sıra geldi Domaniçe Söğüde.

Kavuştum Tuncaya Tuna sayarak,

Sevdim sevdim inanki hemde delicesinden,
Dünyada yaşamazda sanki ölücesinden,
Kalemler kırdım ben hemde yenicesinden,
Feryatlar savurdum deli deli dağlara.

Serdengeçtim yardan geçtim yılmadım,
Cayan caysın ben davamdan caymadım,
Engel gördüm pusu gördüm durmadım,
Yürek dersen mangal gibi duruyor.

Serdengeçtim vatan için duramam,