Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Mutluluk yolunda türlü engeli,
Aşarız diyorsan gel be sevdiğim,
Sevdaya kurulu haset çengeli,
Kırarız diyorsan gel be sevdiğim.

İnanki gönlümde sade sen varsın,

Öz topluyor çiçeklerden,
Şu gönlümün kelebeği,
Bir kalp yapmış buketlerden,
Şu gönlümün kelebeği.

Islandım biraz yağmurdan,

Sabah namazında Kabe'de olmak,
Mümine beş bayram kutlamak gibi,
Kabe'de bir vakit kıbleye durmak,
Cennet' te gülleri koklamak gibi.

Namaz'da huşuyla saflara durmak,

Öyle bir yangınki öyle bir tufan,
Beni senden başka olmazki tutan,
Bir deryamısın sen beni yutan,
Yada bir volkanın lavlarımısın.

Allah'ım bu nasıl sarsılışımdır,

Yılanlar dolusu kuyuya atsan,
Ne kadar zehir var ruhuma katsan,
Sonrada yan gelip keyfine baksan,
Rüyana dönerek seni bırakmam.

Terkedip gitmedim yine sendeyim,

Selam saldım sana bahar yelinden,
Türkü yaktım birde gurbet elinden,
Dinleyiver gel sazımın telinden,
Gönül senden ayrılırmı güzelim.

Değirmenim öğütmüyor hazanım,

Mazlumlara gariplere,
Öksüzlere yetimlere,
Haksız yere yitimlere,
Sazım çaldı ben ağladım.

Filistin'de dindaşıma,

Serdengeçtim Edirneyi tur ettik,
Aydınlığı karanlığa sur ettik,
Gönülleri tarih ile nur ettik,
Sıra geldi Domaniçe Söğüde.

Kavuştum Tuncaya Tuna sayarak,

Serdengeçtim yardan geçtim yılmadım,
Cayan caysın ben davamdan caymadım,
Engel gördüm pusu gördüm durmadım,
Yürek dersen mangal gibi duruyor.

Serdengeçtim vatan için duramam,

Sevdim sevdim inanki hemde delicesinden,
Dünyada yaşamazda sanki ölücesinden,
Kalemler kırdım ben hemde yenicesinden,
Feryatlar savurdum deli deli dağlara.