Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Dolunay bakışına,
Yüreği yakışına,
Kaşını çatışına,
Bayılırım gülümcan.

İçten canım demene,

Yürek yine keder dedi,
Bak halime heder dedi,
Madem mevlam yazmış bize,
Ne gelirse kader dedi.

Sızlar yürek kalemimiz,

Bülbüller hep seni çağırdı durdu,
Güllerin feryadı yüreği vurdu,
Turna isyan ile kanadı vurdu,
Gelmedi diyerek çınar ağladı.

Çiçekler açmayı unutur oldu,

Kuruttun bağımı olmadı üzüm,
Nedense geçmedi sana bir sözüm,
Özüm çağladı da duymadın gözüm,
Gayrı diyeceğim yok sana benim.

Gel uçalım rüzgarla,
Dalgaların üstünden,
Yada ilk yağan karla,
Kayalım kar üstünden.

Koş çıkalım dağlara,

Gökten yıldız toplasak,
Dostluk için saklasak,
Doğruyu konuşmazı,
Salamura saklasak.

Doğru olur sözümüz,

Göç kondu düşlerime vakitsizce,
Savrulup gideceğim nakitsizce,
Daha aşkın yolunda akitsizce,
Sonu belirsiz bir göç görünüyor.

Sürüyüp götüren var beni senden,

Düşmez dedim şu gavurun parası,
Topunu tartsan ne eder darası,
Filistinde gardaşımın yarası,
Kangıren oldu duyanlar nerede?

Tilki haham volta atıp duruyor,

Umuda yelkeni geri bırakmış,
Yüreğini isyanlarla karatmış,
Yaralı gönlünü aşka kapatmış,
Bir yiğit duyarsan beni hatırla.

Derdimi taşımaz bir büyük kervan,

Duyguyu gönülden çağlatacağım,
Heceyi diz üstü ağlatacağım,
Yüreğimi sana dağlatacağım,
Yinede gelmezsen kendin bilirsin.

Gözyaşımı kanım ile akıttın,