Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Dökmüş yine perçem saçtan,
Akıl uçup gitti baştan,
Bir kalbi var katı taştan,
Aşam dedim aşamadım.

Yar zülüfü saça dursun,

Bülbüller hep seni çağırdı durdu,
Güllerin feryadı yüreği vurdu,
Turna isyan ile kanadı vurdu,
Gelmedi diyerek çınar ağladı.

Çiçekler açmayı unutur oldu,

Yürek yine keder dedi,
Bak halime heder dedi,
Madem mevlam yazmış bize,
Ne gelirse kader dedi.

Sızlar yürek kalemimiz,

Göç kondu düşlerime vakitsizce,
Savrulup gideceğim nakitsizce,
Daha aşkın yolunda akitsizce,
Sonu belirsiz bir göç görünüyor.

Sürüyüp götüren var beni senden,

Gel uçalım rüzgarla,
Dalgaların üstünden,
Yada ilk yağan karla,
Kayalım kar üstünden.

Koş çıkalım dağlara,

Düşmez dedim şu gavurun parası,
Topunu tartsan ne eder darası,
Filistinde gardaşımın yarası,
Kangıren oldu duyanlar nerede?

Tilki haham volta atıp duruyor,

Umuda yelkeni geri bırakmış,
Yüreğini isyanlarla karatmış,
Yaralı gönlünü aşka kapatmış,
Bir yiğit duyarsan beni hatırla.

Derdimi taşımaz bir büyük kervan,

Duyguyu gönülden çağlatacağım,
Heceyi diz üstü ağlatacağım,
Yüreğimi sana dağlatacağım,
Yinede gelmezsen kendin bilirsin.

Gözyaşımı kanım ile akıttın,

Esmeyen rüzgarı benden sorarsın,
Açmayan gülünde suçu bendemi,
Gelmeyen kervanı bana sorarsın,
Çalmayan sazların suçu bendemi.

Rüzgarlara kızma esmiyor diye,

Gözlerinden akıtıyor yaşları,
Koparacak olsa inan saçları,
Çoğalıyor yine şehit taşları,
Erciyesim ağlamasın ne yapsın.

Vatan için koşup gitti askere,