Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Tellerden salıyor aşkın özünü,
Dinleyin Gürkaninin sazın sözünü,
Neredeyse vuruyor turna gözünü,
Gönülden yürekten selam Gürkani.

İrşadi başlıyor şimdi taşlama söze,

Kırdığım her dala ödesem diyet,
Yeniden sevmeye ederek niyet,
Nasıl diyeceğim güzelim affet,
Affını bekler durur yüreğim.

Dilerim bulmasın seni bir keder,
Almadım haberin oldum ben heder,
Çekeriz elbette ne ise kader,
Kendine iyi bak üşütme güzel.

Sevgilim günümü gece eyleme,

Dilinde titreşen sözü saklama,
Hep dıştan konuşup özü saklama,
Sevdayla kavrulan gözü saklama,
Sevgini aşkını saklama benden.

Kaçamak sözlere sığınmak neden,

Derler hayat bilmece,
Ağlayıpta gülmece,
Dünyadan ahirete,
Bazen gidip gelmece.

Zenginler rahat yaşar,

Gece günlere güler günler ise akşama,
Neşen yoksa güzelim hiç sözüne başlama,
Herkesin ortasında beni sakın haşlama,
Sana verdiğim değer kıymeti biliyorsan.

Nazın öldürür benide akıtır baştan teri,

Yılanlar dört köşe,
Dans eder çiyan,
Akrepler pür neşe,
Raks eder yılan.

Cenazesi yeni gitti,

Gökten turna süzüldü,
Suna gölde büzüldü,
Geldi acı haberin,
Şehit annen üzüldü.

Bir tufan kopup gitti,

Gel benimle dağlara,
Kardelen toplayalım,
Uğrayıpta bağlara,
Üzümler toğlayalım.

Ömür gelip geçici,

Kana kana içtim testi suyundan,
Dedim vazgeçtinmi eski huyundan,
Geçimsiz ve huysuz aksi soyundan,
Testiyi üstüme döktüde gitti.

Bir demet papatya toplayıp verdim,