Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Tellerden salıyor aşkın özünü,
Dinleyin Gürkaninin sazın sözünü,
Neredeyse vuruyor turna gözünü,
Gönülden yürekten selam Gürkani.

İrşadi başlıyor şimdi taşlama söze,

Dilerim bulmasın seni bir keder,
Almadım haberin oldum ben heder,
Çekeriz elbette ne ise kader,
Kendine iyi bak üşütme güzel.

Sevgilim günümü gece eyleme,

Dilinde titreşen sözü saklama,
Hep dıştan konuşup özü saklama,
Sevdayla kavrulan gözü saklama,
Sevgini aşkını saklama benden.

Kaçamak sözlere sığınmak neden,

Kırdığım her dala ödesem diyet,
Yeniden sevmeye ederek niyet,
Nasıl diyeceğim güzelim affet,
Affını bekler durur yüreğim.

Derler hayat bilmece,
Ağlayıpta gülmece,
Dünyadan ahirete,
Bazen gidip gelmece.

Zenginler rahat yaşar,

Yılanlar dört köşe,
Dans eder çiyan,
Akrepler pür neşe,
Raks eder yılan.

Cenazesi yeni gitti,

Gece günlere güler günler ise akşama,
Neşen yoksa güzelim hiç sözüne başlama,
Herkesin ortasında beni sakın haşlama,
Sana verdiğim değer kıymeti biliyorsan.

Nazın öldürür benide akıtır baştan teri,

Gökten turna süzüldü,
Suna gölde büzüldü,
Geldi acı haberin,
Şehit annen üzüldü.

Bir tufan kopup gitti,

Türk'e kefen biçenler vadeyi kendi seçti,
Bu şanlı tarihten nice koçyiğit geçti,
Hepside inşallah kevser suyundan içti,
Türk'e kafa tutanın sonu hep hüsran oldu.

İki kelimeyi aşk sanıyorsun,
Sevdiğim nede çabuk kanıyorsun,
Üzülüyorum sonra yanıyorsun,
Aşkı yüreğinden bana sorsana.

Aşkı bu kadar küçültemezsin,