Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Türk'e kefen biçenler vadeyi kendi seçti,
Bu şanlı tarihten nice koçyiğit geçti,
Hepside inşallah kevser suyundan içti,
Türk'e kafa tutanın sonu hep hüsran oldu.

İki kelimeyi aşk sanıyorsun,
Sevdiğim nede çabuk kanıyorsun,
Üzülüyorum sonra yanıyorsun,
Aşkı yüreğinden bana sorsana.

Aşkı bu kadar küçültemezsin,

Hazan bulutuna rüzgar gizlersin,
Dertli dertli sen şarkını söylersin,
Giden gitti diyorlar bak neylersin,
Sabret gönül dayan gönül yıkılma.

Size güller sunsam çiçek yerine,
Sonra çiçekleri salsam peşine,
Yüreğiniz dönse bayram yerine,
Hemşireler gününüz hep kutlu olsun.

Onurlu bir meslek dalınız sizin,

Biraz demli içmişsin yarin çayını,
Sabaha erecek vakit kalmamış,
Fazlaca germişsin okun yayını,
Onikiden vurmaya fırsat kalmamış.

Yüreği bir hayli yorar olmuşsun,

Bir sınava girdik hayattı adı,
Bazen bayat bazen tazeydi tadı,
Süsledi rüyamı o tatlı cadı,
Hayatta ikmale bıraktı beni.

Bir düğüm attı çözmesin diye,

Çiçekler güzelde diken var üstad,
Kanları boşyere döken var üstadım,
Bahçemize zehirler eken var üstad,
Hayat güzel olurdu ya şeytan olmasa.

Hasretin yüreğe vuslatı saçtı,
Uykunun ahengi düzeni kaçtı,
Ufkumda gurbetin gülleri açtı,
Gönlüme sözlerin karı olmuyor.

Sinemi yok yerden hara düşürdün,

Ol rasulün beldesine,
Has güllerin bahçesine,
Hacıbektaş ilçesine,
Götür beni kardelenim,

Bitlis Batman vede Vana,

Artık baharların tadı olmuyor,
Yüreğime neşe sevinç dolmuyor,
Omuzuma bülbül bile konmuyor,
Gül yüzlüm sesini duyurmadıkça.

Sabahtan akşama hüzün yazdığım,