Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kurutmuşsun ne yazık dalda açan gülümü,
Onun için bu beden ister hergün ölümü,
Aşk tarihte yazmadı bana böyle zulümü,
Ölümüsün sağmısın diye bir gün sormadın.

Şimdi sitem yazıyor elem ile kalemim,

Neyleyim avrupa yaban dilini,
Atam'dan armağan Türkçe'm dururken,
Çek şu vatanımdan namert elini,
Şehidin kanları yerde dururken.

Bebekleri şehit verdik duymadın,

Nice gül kokusu tuttu bu akşam,
Rüyamda sevdanın vapuru öttü,
Kalbim sevinçten çöktü bu akşam,
Rüyamda meleğim yanaktan öptü.

Binlerce çiçeği derdin getirdin,

Uyan deli gönül uyan,
Korkma yok bizleri duyan,
Bir güzel olsa yıkayıp yuyan,
Dillerimiz şakırdı inanki.

Aç kulağını yürek sesine,

Başbuğ çaldı mayayı,
Oynattık bin kaya yı,
Hep gösterdik çabayı,
Ülkücü Ocağında.

Nice yiğit yetişti,

Yaban yunağında arlanmak olmaz,
Öz vatanda iken darlanmak olmaz,
Besmele bilmezken nurlanmak olmaz,
Türk’lük hayatta varoluş simgesidir.

Yufka yüreklilerle çıkmadık bu sefere,

Kurduğumuz her bir düşün,
Vatan için her ölüşün,
Hak katında gülüşün,
Tasarrufu bize ait.

Çekilen çilelerin,

Şu gecenin yükü fazla taşınmaz,
Çok yürümek ile yollar aşılmaz,
Sevda vurgunundan dertsiz kaçılmaz,
Viran ettin yüreğimi vicdansız.

Dün gecede aklım kaldı Gülüzar,

Bir sorguya tuttu sormayın gitsin,
İstedim sorgusu nihayet etsin,
Aklında sorular kalmasın bitsin,
Bu geceye dedim sorgu gecesi.

Şükürki masada tokmağı yoktu,

Sorma kalbimi nerdedir diye,
Arama gereksiz yerdedir diye,
Kalbim sende güzelim baksana,
Benden olsun kalbim sana hediye.

Gözlerim sende kalıp takıldı,