Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Gül yüzünde neşen olsun,
Ne sararıp nede solsun,
Çiçekler ruhuna dolsun,
Üzülme sen sabahlarda.

Akşam efkar dolusundur,

Aşkımız yel'e gitti bak ay yüzlüm,
Kardelen'ler küstü bize gelmiyor,
Kırıldı dallar'ımız bak ay yüzlüm,
Yapraklar meyva'yı artık germiyor.

Ruhumu perdeliyor kara bulutlar,

Güneşimi senmi tuttun?
Bugün bana görünmedi,
Selam sabah hep unuttun,
Ayak dizden yürümedi.

Yüreğimde vurgun aşkın,

Kırdılar dalını etmiyor isyan,
Güzelim çınarı kırarmı insan,
Ne zaman gelecek diyordu nisan,
Güzelim çınara yazık ettiler.

Nice aşıkların gizli sırıydı,

Bir veda busesi verdide gitti,
Gönlüme gülleri derdide gitti,
Hüzünü bağrıma serdide gitti,
Güzeller güzeli zalim sevdiğim.

Sevindirdi beni mutlu eyledi,

Kana kana içtim testi suyundan,
Dedim vazgeçtinmi eski huyundan,
Geçimsiz ve huysuz aksi soyundan,
Testiyi üstüme döktüde gitti.

Bir demet papatya toplayıp verdim,

Bulut aldı gökyüzüne savurdu,
Yıldızlarla cümbüş ettim sevdiğim,
Samanyolu bana şarkı okudu,
Bülbüllerle halay çektim sevdiğim.

Periler coştu şarkı söyledi,

Kar atan bulutların üzerine ser beni,
Hırçın esen rüzgarın önlerine ger beni,
Yoksa kavuracak bedenimde ter beni,
Nerede yangın görsen külümü soracaksın.

Alevim görülecek uç bucaksız ovadan,

Kayıplarda benim aklıma ilk gelen kardelen çiçekleridir.Kardelen malumunuz kendine has özellik vede sırlarla işlenmiş bir kış çiçeği sadece ve sadece kış aylarının tek çiçeği.Kardeleni anlatmak hep aklıma kayıplarda geliyor daha ağırlıkta nedendir bilmem.Sonrada kara tren türküsünü söylemeye başlarım içimden hüzün şiirlerinin nakaratlarıyla.Kardelen işte efendim kışa özel asalet yüklü bir heybet taşır adeta.Onu kimse küçük görmesin o devasa yüreklerin tek umudu vede çiçeğidir.

Kırmayın çiçekleri kırmayın,
Hele güllere hiç kıymayın,
Öksüz yetim kollayın,
Ramazan geldi ramazan.

Fitre zekat verelim,