Bir yıl daha geçti ömürden gülüm
Bu yıl da çağırmadı yanına ölüm
Belli ki bitmeyecek çektiğim zulüm
Yine sana varamadım Gülnihal
Yorgunum; yolun uzakmış senin
Düşler ülkemin içine gizlice sızıverdin.
Sönmüş umuduma sızı verdin.
Yine sensiz yaşadığımı seziverdim.
Buraya hiç gelmemeliydim.
Yarın yoksun, dün de yoktun.
Canımı canında sakla sevdiğim;
Kirpiğinde hüznümü,
Yeşil gözlerinde baharımı sakla.
Sımsıkı kapat gözlerini, kimse bakmasın;
Bakıp da baharımı kışa çalmasın.
Kirpiğine yaş değip de hüznüm akmasın.
Gelme, gülmez senin ile, şen olmaz bu can.
Yaşamak, nefes almak değil her zaman.
Ruhun da verildiyse katline ferman,
Boynunda bir iptir o nefes, inan.
Kopsun istersin, boğarsa boğsun;
Ben şu deryada bir sitemkârım,
Kendimedir sitemim, ah ile zarım.
Yılları tükettim de ne oldu kârım,
Düşündükçe saçımı yolasım gelir.
Rüzgâr ektim de fırtına biçtim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!