Beş parmağın beşi de bir mi dünyada,
Her çeşitten insan, hepsi bir yanda.
Kangrense parmağı kes at bir anda,
Gönlüne yük olanı boşver yeğenim.
Bahçene girip de nifak ekenden,
Neredeydin bunca zaman, ne oldu sana?
Uzak durma ne olur, gel sokul bana.
Anlardım bakınca gözünden ama,
Gözlerin bir başka bakar olmuşlar.
İlkbahar gibiydin, çiçek kokardın.
Cehennemdir bu dünya, yoksan yanımda;
Huzursuzum, eksiğim sen olmayınca.
Bir anahtar yok ki öte dünyada;
Cennetim, ayağının altında, annem.
Sen varsan çiçek açar bahçem de benim;
Sizden öğrenecek çok şeyimiz var,
Saflığı, masumluğu ögretin bize.
Atamızdan size kaldı yadigar,
Bu gün çiçek gibi açın çocuklar.
Kardeşçe yaşamayı öğretin bize,
Rüyam da sanki dargındın bana,
Hüznü-perişan uyandım birden.
Hasretimi nasıl anlatsam sana,
Kaleme kağıda sarıldım birden.
Bazen diyorum, "ne vardı gitsen",
Öksüz kaldı.bir yanım,
Zemheri ayazında yıkıldı çınarım,
Yaslardım sırtımı arkamda dağım,
Sanki arkamdan uçtu dağ benim.
Siz iyiyseniz, iyiyiz derdin,
Renkler solar, yaprak dolar bahçeme;
Kasım'da yağmur var, Kasım'da hüzün.
Aldırır elime kalemi yine,
En dertli ayıdır fikrimce güzün.
Bir 'oh' çeker kaldırımlar, yükünü atmış;
Dürüstlük dedin mi aklıma gelen,
Duruşu, âdâbı en iyi bilen;
Haklıysa, haklıya hakkını veren…
Uzaklarda bir dost var, onu özledim.
Üzgünmüsün diyorsun, üzgünüm elbet,
Zalim galip olmuş, mazlumlar gurbet,
Kurân da diyor ya, "sabret kul sabret",
Allahım, zalimi zulmünle kahret.
Bebelerin ahını koymazsın yerde.
Seni sessiz gecelerde ararım
Geceler kördür geceler ahraz
Ben seni nefesinden bile tanırım
Haydi karanlığa fısılda biraz
Kuru bir toprağım yeşilim sende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!