Yine mi sen Manolya Şiiri - Ümit Turhan

Düşler ülkemin içine gizlice sızıverdin.
Sönmüş umuduma sızı verdin.
Yine sensiz yaşadığımı seziverdim.
Buraya hiç gelmemeliydim.

Yarın yoksun, dün de yoktun.
Bugün çoksun işte içimde.
Penceremde, hayalimde, düşümde
Gölgem misin bilmiyorum peşimde?
Buraya hiç gelmemeliydim.

Peşinden koşamam, yorgunum.
Hayaline bile artık dargınım.
Manolyalar... Onlara da kırgınım.
Küllenmişti içimdeki yangınım.
Buraya hiç gelmemeliydim.

Neden hatırlatır seni şu papatyalar?
Neden doğa seni içinde saklar?
Koklasam cennetteyim, ha gayret;
Gerçekler seni bana yasaklar.
Buraya hiç gelmemeliydim.

En uzağa gitmeliyim, kaçmalıyım.
Yorulmalı, amaçsızca koşmalıyım.
Yazmamalı, sonsuza dek susmalıyım.
Unutmayı bile unutmalıyım.
Buraya hiç gelmemeliydim.