Sadece 'seviyorum' desem,
Yada göz göze gelsek..
Sen gözlerini kaçırmasan,
Bir sessizlik kurarız aramızda,
Kimsenin bozamadığı..
Tek başına sıfırın bir değeri yoktur;
öyle yalnız, öyle sessizdir.
Ama yanına bir sayı geldiğinde,
hem kendisi değer kazanır,
hem de yanına geleni
Ne kadar yıkasam da ellerimi,
Parmak uçlarımdan silinmedi yokluğun.
Su aktı,
Zaman geçti.
Aynalara her baktığımda
Kimsesizliğin kaldırım taşlarında,
Gecelerce dolaşmanın
Duygularına nasıl hükmettiğini,
Ve sebepsiz sandığın gözyaşlarının,
Bir insanı nasıl yıkabildiğini bir bilseydin,
Belki beni biraz olsun anlardın..
Bir şehir susuyor sanki sen susunca,
Sana çıkmayan bütün yollar çıkmaz sokak..
Takvimler yaprak döküyor,
Eski bir şarkı çalıyor, bestesi yarım, sözleri kırık.
Sadece sen değilsin benden giden;
Suya yazdığımız sözler hep yarım kalmaya mahkumdu belki de,
Belki de yarım kalan sevgilerin hepsi yalnızca bize aitti.
Ya da bize böyle öğretilmişti,
Sevgi ve ayrılığın kaidesi..
Ve sözleri üşüten gecelerde,
Sana kendine dikkat et diyorum ya hep,
Gönlüm kitap yazıyor aslında,
Ben onu üç kelimeye sığdırıyorum..
Masanın üzerinde iki fincan duruyor;
Biri çay,
Öteki bekleyiş.
Ne tuhaf...
Bir insanı unutmak,
Avuçlarımda solgun bir mevsim,
Ceplerimde yarım kalmış cümleler var.
Ne dönüşüne inanacak kadar umutluyum,
Ne de seni unutacak kadar cesur...
Biliyor musun?
Mesela
yeni gelen mevsimle
adın yazılmaz artık duvarlara,
badana kokusu örter eski harfleri
çocukların taş attığı o köşe
seni hatırlamaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!