Yaşamak bu olmamalı aslında,
Bin kere yaşamalı,
Bin kere sevmeliyim seni.
Ve bininci ölüşümde,
Sende ölmelisin benimle,
Hangi yeller esti de savurdu umutlarını,
Hangi fırtına kırdı o narin kanatlarını?
Kim kuruttu gözlerindeki sevgi pınarlarını,
Ve kim doldurdu kalbine bu taş parçalarını.
Bir gün illa ki gelirim yanına,
Ya sövüp saymaya,
Ya omzunda ağlamaya..
Ya bütün kırgınlıkları yüzüne vurmaya,
Ya da tek bir söz etmeden boynuna sarılmaya.
Bir mucize olsun hayatımızda
Mesela yağmur yağmasın en güzel günümüzde
Sonra en sevdiklerimiz gitmesin ansızın
Hani yağmurdan sonra gökkuşağı çıkar ya
Görmek için bekleriz ya hep
İşte öyle beklemeyelim sevdiklerimizi
Hadi bir yalan söyle bana.
Mesela;
''Çok sevdim seni'' de...
Bir kez olsun gözlerini kaçırmadan söyle.
Sesin titremesin,
Yaşadımsa hayatı dolu dolu,
O doluluk senden gelir.
Boşluklarsa,
Olmadığın günlere ait...
Ne zaman güldüysem,
Boş ver Asım!
Gitmek istiyorsa gitsin..
Bize bizim buruk yalnızlığımız
Ne zaman yetmedi ki,
Bugün naçar kalalım..
Hayaller cam kırığı,
Bedenim suskunluk divanesi,
Susuyorum çığlık çığlık..
İçimde kırılan her düş,
Biraz daha kanatıyor geceyi..
sen bir cehennem zebanisi
içimde
yüreğimin orta yerinde
dimdik ayaktasın
elinde bir zincir
diğer ucu yüreğimde
Göçmen kuşlar geçti takvimlerin üzerinden,
El salladım, selam ettim sana doğru.
Belki kanatlarında unuttuğun bir mevsim vardır diye,
Belki adını bırakmışsındır rüzgârın koynuna.
Sonbahar usulca omzuma dokundu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!