Boşluklar Şiiri - Sadece Pınar

BOŞLUKLAR

Biz boşluklara tutunuyoruz.
Boşluklarda seviyor ve seviliyoruz
Özlemek bir yana dursun.
Yana yana çekilmiş bir fotoğrafımız dahi yok.
Sen tutunuyorsun bir boşluğa.
Ben senin boşluğunda.
Boşu boşuna büyüyor ve büyütüyoruz boşluklarımızı.
Oğlumuz Umut da olmasa
Bizi bu boşluk zor tutar.

Zar atmaktan vazgeç artık.
Hep yek,hep yenik başlamak neden?
Bakıyoruz ki balkonumuzda çiçeklenmiş Yelken çiçeği mevsimi değilken.
Sonra tekrar tutunuyoruz el ele boşluğumuza
Yine yeniden...
Ancak bizi boşluklar avutur.
Biz ancak boşluklarda avunuruz
Sen,ben, oğlumuz Umut'la.