Artık,
Aynı odanın içinde,
Birbirimizin sesini tanıyan
Ama ruhunu tanımayan iki yolcuyuz.
Ne kapı çalar,
Ne saat ilerler.
Zaman,
Kırık bir aynanın önünde,
Kendini seyreden yaşlı bir adam gibi ağırlaşır..
Sonra susarsın...
Bazı sessizlikler,
Bin cümleden daha gürültülüdür..
Ve geriye,
Birbirinin adını unutmayacak kadar yakın;
Birbirinin yüreğine ulaşamayacak kadar uzak iki insan kalır.
Sonra yine susarsın..
Ümit Sami YaşarKayıt Tarihi : 9.08.2026 18:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!