Ki durur adın şuramda..
Ne zaman bir rüzgâr eski bir mevsimi getirip omzuma dokunsa,
İlk seni hatırlar içimdeki sessizlik.
Bir şarkının arasına gizlenmiş olursun,
Bir kokunun içinde,
Bir gökyüzünün mavisinde.
Belli olmaz,
Belki bir gün karşılaşırız.
Belki de hiç...
Ama bil ki,
Senden geriye kalan en büyük hatıra,
Gidişin değil;
Hâlâ içimde yaşayan adındır...
Ki durur hala şuramda...
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 19:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!