Ümit Sami Yaşar Şiirleri - Şair Ümit Sam ...

Odamdayım,
Gece sessizce yargılarken adamı,
Dışarıda kimsesiz bir yağmur ıslatıyor tüm şehri..

Önümdeki masanın üzerinde;
Muhtar çakmağı, bir pakette samsun sigarası,

dolaşıyorum
bugün gezmek geliyor içimden
hayatin içinde..

bomboş hayatların içinde yalpalayan insanların
işportaya duşmuş sevgilerin

gidişinle başlayan bu hazan mevsimi
birgün biter nasıl olsa.
beni öksüz bırakıp göç eden kuşlar,
döner geriye.
sen dönmesen de...

Herkes bu kadar mükemmelken,
Kim üzüyor naif gönülleri.
Kimsenin alnında
İçinden geçen cümleler yazmıyor.

Ne tuhaf.

Herkes kabı kadar alır benden.
Ne sevgimi eksiltebilirsin,
Ne de suskunluğumu çoğaltabilirsin..

Ben deniz oldum,
Kimi bir avuç suyla döndü,

Ne varsa uçurumun eşiğinde,
Ve hayatında hüzünle yalpalayan ne varsa,
At gitsin bir kenara..

Hayat yine de,
Yaşanmaya değer,

Dudaklarımda ruhsatsız bir gecenin hüznü
Ve sen,
Artık dökmüşüm yitik duyguların bütün yapraklarını..

Sahi,
Sen, gerçekten gittin mi?

Bazen en derin denizlerde dibe doğru kulaç atmak istersin MARTİN EDEN gibi
yüreğin susturur bütün düşüncelerini
bazen hiç istemesen de
bütün hislerinin katili olursun..

İnsan başkasını değil,

Hüznüm hüznün olsa;
Böyle olmazdı..

Bir akşam çökerdi omzumuza,
Ama sabah yine birbirimizi bulurduk.

Seni bir gün içimde öldürürsem,
Cenaze benim cenazemdir,
Gözyaşlarımla yıkarım da,
Taşırım da,
Gömerim de...