Ne varsa uçurumun eşiğinde,
Ve hayatında hüzünle yalpalayan ne varsa,
At gitsin bir kenara..
Hayat yine de,
Yaşanmaya değer,
Her şeye rağmen..
Kırılan dallar yeniden filiz verir,
Yada gece en koyu hâline ulaştığında
Sabah çoktan yola çıkmıştır mesela..
Ve insan bazen yalnızca,
Yükünü bırakmayı öğrenir;
Sonra yeniden yürümeyi...
Çünkü hayat,
her zaman daha güçlü olanı değil;
gerektiğinde bırakabileni
en uzağa götürür..
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 19:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!