Giden sendin ama,
Nedense gidişin en çok beni yordu..
Sen gittiğinle kaldın,
Ben kalakaldım..
Kalu Belâ' da bazı ruhlar tanışırmış...
Galiba yanımdan geçtin.
İçime ansızın çöken o tarifsiz tanıdıklık,
belki de ruhumun seni hatırlayışıydı.
Göz göze gelmedik belki,
Kilidi kırılmış duygular içerisinde
Geceler kör karanlık
Geceler yalım ateşi
Bir sen varsın hayallerin ötesinde, bir de ben
Yalnızlık sarhoşu koşumlarını bırakmış bir benlik duygusu
Bir de yüreğimde canım;
Lego da parçalar vardır hani,
Birbirine uyar,
Tamamlar..
Sen ve ben öyleyiz işte ,
Bunun için doğmuş ,
Mektup yaz bana ara sıra,
Aklından geçer,
Yüreğine bir sızı gibi düşersem,
Hislerini yaz o 'an' için..
Ayrılığı yaz mesela,
sen gidince anladım;
özlemek,
bir melodiyi son notasından sonra da,
uzun süre, içinde duymaya devam etmekmiş..
Sessizlik bile o ezginin yankısına dönüşüyor sonra.
'özlerim' dedim
'hemde öyle özlerim ki özlemimden utanırsın!'
'gözlerin' dedi
dokunmak istedi gözyaşlarıma
izin vermedim
yoksa bir ömür taşıyacaktı avuçlarında..
Ne demeli şimdi;
Seni benden alan sabah rüzgarlarına,
Bak yüreğimin içinde kuru bir ayaz,
Sensizliğin kuytularında üşüyorum..
Her esen rüzgâr,
Odamın duvarında resmin
Hala güleç, hala sevdalı
Bir gün ıslanmışız yağmurda
Eve de yeni gelmişiz
Sırılsıklam sevmişim seni
Hatıralar resim olmuş
Ve sonra sen çıktın karşıma,
Ömrüme ömür katan..
Adını söylediğimde
Sessizlik bile gülümsedi.
Sanki bütün yollar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!