Yoksun,
Evim ıpıssız,
Odalar zindan,
Koridor volta boyu onbeş adım.
Yürekten çekiyorum acı dolu nefeslerimi,
Seni içime çekercesine..
daha on yedi yaşındaydım o zamanlar,
bu sokağa yeni taşınmıştık.
seni ilk defa Rasim Amca'nın bakkalında görmüştüm.
sıcak yaz akşamlarında da ailenle beraber parkta görürdüm seni.
ne kadar da güzel,
Otuz yıl geçti elin elime değmeden,
Dünya güneşin etrafında otuz kez döndü.
Ben seni özledim,
Haberin bile olmadı..
Otuz kez yaktım yokluğunu,
Oysa ne çok şey biriktirmiştik gözlerimizde;
Bir kahve buharı,
Bir şarkı,
Bir yağmur sonrası sessizlik kadar sade..
Ve ben,
özlemlerimiz var bizim,
düne dair,
yada
hiç yaşanmamış bir zamandan arta kalan..
kimimiz geçmişi,
şuanda bir siperdeyim
sırtımı toprağa vermişim artık
hayalin gözlerimin önünde anne
bedenimdeyse sensizliğin en son haddi
bedenimde bir kurşun,
yüreğim ellerimde
Baktığım her yerde,
Bir parça 'sensizlik' var sanki...
Meğer insan,
birini özleyince;
bütün şehir onun yokluğunu giyermiş..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!