Kalu bela Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Kalu Belâ' da bazı ruhlar tanışırmış...
Galiba yanımdan geçtin.
İçime ansızın çöken o tarifsiz tanıdıklık,
belki de ruhumun seni hatırlayışıydı.

Göz göze gelmedik belki,
aynı gökyüzüne de bakmadık.
Ama ruhum,
seni çok önceden tanıyormuş gibi sustu.

Kalu Belâ' da verilmiş bir söz vardı sanki.
Dünya dediğimiz bu uzun yolculukta
birbirimizi bulacaktık.
Sen geç kaldın demiyorum;
belki de ben,
seni fark edecek kadar büyümemiştim.